Ο Bluetooth ήταν καλός… άνθρωπος

Η ιστορία πίσω από ‘κείνο το «πράμα» στο κινητό σας  

Τα τελευταία χρόνια όλοι ακούμε και σίγουρα πολλοί χρησιμοποιούμε αυτό το πράγμα που λέγεται «Bluetooth». Πριν μερικά χρόνια που όταν πρωτοβγήκε όλοι λέγαμε «ουάου», αλλά τώρα που έχει διαδοθεί παντού μάλλον λέμε «σιγά το πράμα». 

Θυμάμαι μόλις είχε κυκλοφορήσει αυτή η τεχνολογία, δεν μπορούσε να χωρέσει ο νους μου γιατί κάποιος θα έδινε το όνομα «Μπλε Δόντι» σε μια τεχνολογία ασύρματης επικοινωνίας («Χαλόου, Σχέση;»). Και το χειρότερο (και ίσως να είμαι τελικά μόνο εγώ),όποτε η λέξη «Bluetooth» εισακούγονταν στα αυτιά μου, δεν μπορούσα να σταματήσω να δημιουργώ στο μυαλό μου εικόνες από μπλε, σαπισμένα δόντια, πρότυπα μεσαιωνικής στοματικής υγιεινής (όσοι έχετε δει έστω και το trailer της ταινίας «Les Visiteurs» έχετε μια εικόνα). Αυτή η ελαφρώς… ανθυγιεινή συσχέτιση, όλο και περισσότερο μου κέντριζε την περιέργεια να μάθω «τι στο καλό επιτέλους είναι αυτό το όνομα Bluetooth;!».

 

Ποιος ήταν ο Bluetooth 

Από αυτόν τον όχι ιδιαίτερα πηγαίο τίτλο, εύκολα μπορείτε να φτάσετε στο λογικό συμπέρασμα, ότι η ασύρματη τεχνολογία «Bluetooth» χρωστάει το όνομά της σε  κάποιον άνθρωπο. Και όχι κοινό άνθρωπο, αλλά μεσαιωνικό βασιλιά (απλούστερες εποχές, επειδή τότες, μεταξύ άλλων, δεν είχαν ηλ. υπολογιστές). 

Γνωρίστε τον Βασιλέα Harold I της Δανίας, άλλος Harald Blåtand (στα Δανικά), άλλος  Haraldr blátönn (στα αρχαία Νορβηγικά) άλλος Harald Blåtann (στα Νορβηγικά), άλλος Harald Blauzahn (στα Γερμανικά), άλλος Harald «Bluetooth» Gormson (α-χά!). 

Αυτός λοιπόν ο βασιλιάς με τα τόσα ονόματα (σαν ένοικος των Κεντρικών Φυλακών), υπήρξε πραγματικά. Γεννήθηκε το 911 μ.Χ. στον τόπο που τώρα λέγεται «Δανία» (η χώρα που τώρα φτιάχνει εξαιρετικά μπισκότα και σκίτσα του Μωάμεθ, κάποτε κυβερνιόνταν από γενειοφόρους Βίκινγκς με cool-άτα ονόματα). 

Ένα από τα κατορθώματά του κύριου Bluetooth, ήταν να καταφέρει να προσηλυτίσει τους συμπατριώτες του στον Χριστιανισμό. Παρόλο που ο Χριστιανισμός ήταν ήδη επίσημα εγκαθιδρυμένος στους προκατόχους του (κυρίως λόγω της Γερμανικής πολιτικής / στρατιωτικής επιρροής), εν τούτοις οι ειδωλολάτρες συμπατριώτες του δεν έδειχναν ιδιαίτερα πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τους «Παλιούς Τρόπους» και να ασπαστούν τον αγαπητό σε όλους Ιησού. Βλέπετε, την τότε εποχή, καλύτερα δούλευε το «εξαναγκασμός δια πυρός και σιδήρου» παρά η «ειλικρινής πίστη». Έτσι, μετά από όχι πολύ επιτυχημένες ιεραποστολικές προσπάθειες στους προηγούμενους αιώνες, μια γερή «πατσαρκά» από τους γείτονες Γερμανούς έκαναν πολλούς Δανούς ειδωλολάτρες να αλλάξουν γρήγορα γνώμη. Και ο κύριος Bluetooth ήταν ο καταλύτης αυτής της προσπάθειας μέσω της καλής του πίστης και των πρακτικών του. Βέβαια η επιτυχία κάπως αμφίβολη, μιας και για πολύ καιρό οι Δανοί ασπάζονταν τον Ιησού σαν «ακόμα μια ασήμαντη θεότητα». Ο καιρός όμως έφερε τα ίσια του.

Τι σχέση έχουν όμως όλα αυτά τα ασήμαντα με μια ασύρματη τεχνολογία του 20^ου αιώνα; Υπομονή και έρχεται. 

Ο βασιλιάς Bluetooth λοιπόν, είχε επίσης καταφέρει να ενώσει τις διάφορες φυλές τις Σκανδιναβίας (περιοχές που σήμερα λέγονται «Δανία», «Νορβηγία» και «Σουηδία»), σε μια περίοδο όπου στην περιοχή επικρατούσε το «όλοι πολεμούν όλους μέχρι να μείνει ο τελευταίος όρθιος». Αντίθετα με το τι μπορεί βιαστικά να συμπεράνει κανείς, το αξιοσημείωτο της ιστορίας είναι ότι ο κύριος Bluetooth ΔΕΝ πέτυχε αυτόν το στόχο με τον good old «α-λα μπείτε στο Ιράκ» τρόπο. Οι μέθοδοι που προτίμησε ο καλός βασιλιάς, ήταν μέσω της διπλωματικής και πολιτικής οδού και έτσι ασκώντας διπλωματική επιρροή, κατάφερε να φέρει τα πολλά αντιμαχόμενα στρατόπεδα σε διαπραγματεύσεις (κάτι σαν Κόφι Ανάν ένα πράμα... χμ... μάλλον όχι) . Γεγονός πράγματι αξιοθαύμαστο, αν αναλογιστούμε ότι πρώτον: είχε να κάνει με Βίκινγκς (βλέπε μοντέρνο φιλήσυχο Σουηδό; καμία σχέση) και δεύτερον: το ότι ζούσε σε μία εποχή όπου η γλώσσα και η συζήτηση κόβονταν με τη σπάθα... κυριολεκτικά.

 Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ, μιας και ο καλός Γενικός Γραμματέας κύριος Bluetooth είχε ένα διάδοχο γιο, τον Sweyn (άλλος Svend κλπ). Ο οποίος Svend, επειδή βαρέθηκε να είναι διάδοχος για πολύ καιρό και επειδή ο γέρος δεν έλεγε να πεθάνει σύντομα (παρόλο που ο μέσος όρος ζωής τότε ήτανε γύρω στα 30), αποφάσισε «to take things into his own hands». Οπότε το παλικάρι takes μια σπάθα, και κηρύσσει τον πόλεμο στον πατέρα του (κάνε παιδί να δεις καλό;).

 Κοντός ψαλμός αλληλούια, μετά από μερικές ενδιαφέρουσες εκβάσεις του πολέμου, το μικρό ενδο-οικογενειακό καβγαδάκι τελειώνει όταν ο υιός Svend (new age ειδωλολάτρης βγήκε τελικά το παιδί) αναδεικνύεται «νικητής», εξορίζει τον πατήρ Bluetooth και γίνεται βασιλιάς της χώρας. 

Και κατά το 985 – 986, ο πλέον τέως βασιλιάς Bluetooth σφαγιάζεται.The-End.

 Η ιστορία τελειώνει μεν εδώ για το φίλο μας τον Bluetooth, αλλά από ότι φαίνεται ο γιος του αποφασισμένος να συνεχίσει την παράδοση των αστείων ονομάτων, ονομάζεται Βασιλιάς Svend Forkbeard – ναι, «Πιρουνο-γένης», είναι τρελοί αυτοί οι Δανοί! (Ελπίζω μόνο να μην βρεθεί κανένας άλλος που να θέλει να δώσει τέτοιο όνομα σε καμιά νέα ασύρματη τεχνολογία).

  

Γιατί αυτό το Πράμα που Έχει το Κινητό σου Ονομάζεται «Bluetooth»;

 Μάλιστα, εδώ ερχόμαστε να απαντήσουμε το ερώτημα, το τι σχέση έχει ο Bluetooth (ο βασιλιάς) με το Bluetooth («εκείνο το πράμα που έχεις στο κινητό σου»).

 Οι δημιουργοί της τεχνολογίας, όντας Σκανδιναβοί, διάλεξαν και έδωσαν αυτό το όνομα στο project τους, που ο σκοπός δεν ήταν άλλος από το να αναπτύξουν μια ασύρματη τεχνολογία που να ενώνει διάφορες ανεξάρτητες συσκευές μεταξύ τους. 

Και οι λόγοι αυτής της ονομασίας ήταν:

1) Η τεχνολογία Bluetooth είχε αναπτυχθεί στη Σκανδιναβία (συγκεκριμένα στη Σουηδία, που ιστορικά σαν «Skåne» ήταν μία από τις περιοχές που ένωσε ο βασιλιάς Bluetooth).

2) Όπως ο βασιλιάς Bluetooth κατάφερε να ενώσει όλες αυτές τις αντιμαχόμενες περιοχές της Σκανδιναβίας, έτσι και η ασύρματη τεχνολογία Bluetooth δύναται να ενώσει συσκευές διαφορετικών τεχνολογιών / βιομηχανιών, όπως κινητά τηλέφωνα, υπολογιστές, εκτυπωτές, gadgets κλπ.

Η ασύρματη τεχνολογία Bluetooth απλουστεύει και συνδυάζει διάφορα πρωτόκολλα επικοινωνίας σε μία μοναδική, ασφαλή, χαμηλής τάσεως, χαμηλού κόστους, καθολικά διαθέσιμη ραδιοσυχνότητα. Η σύνδεση έχει στόχο να γίνεται απλά, αυτόματα (αν αυτό είναι θεμιτό) και εύκολα, με ελάχιστη έως καθόλου παρέμβαση από το χρήστη (όπως τους πλάγιους διπλωματικούς χειρισμούς του βασιλιά Bluetooth ένα πράμα). 

Έτσι, η ιδέα που σκαρφίστηκαν για όνομα του αρχικού project οι Σκανδιναβοί δημιουργοί σε μια χαλαρή συζήτηση κάποιο βραδάκι (μετά από λίγα ποτηράκια φαντάζομαι), κατέληξε να είναι και το τελικό όνομα της τεχνολογίας. 

Το γνωστό λογότυπο δε (εκείνο που μοιάζει με «Β»), συνδυάζει τα αρχικά του βασιλιά Bluetooth (Η και Β) σε αρχαίους Σκανδιναβικούς Ρουνικούς χαρακτήρες.

  

Έπεται συνέχεια 

Και για αυτούς που το ερευνητικό τους πνεύμα επεκτείνεται στο ερώτημα Γιατί έλεγαν τον βασιλιά Bluetooth, «Bluetooth», συνοπτικά οι δύο εκδοχές.

 Η πρώτη και κυρίαρχη εκδοχή, οφείλεται στο ασυνήθιστο, για Βίκινγκ, σκούρο χρώμα των μαλλιών του. Έτσι πήρε το όνομα «Blåtand» και κατ’ επέκταση «Bluetooth». Αυτή η… παράξενη μετάφραση από τα Δανικά στα Αγγλικά, μάλλον οφείλεται στο επικό μυθιστόρημα του Σουηδού Frans Gunnar Bengtsson, «Τα Μακριά Πλοία».

 Άλλη εκδοχή (που, μεταξύ σοβαρού και αστείου, λησμονείται εάν πράγματι αποτελεί αστείο ή πραγματικό γεγονός) είναι ότι ο βασιλιάς είχε πάντα όρεξη για (μπλε) βατόμουρα, τα οποία και κατανάλωνε τόσο πολύ, που τα δόντια του είχαν πάντα μπλε λεκέδες.

 Διαλέξτε και πάρτε.

 

 Και η ξανθιά

 Μια ξανθιά πηγαίνει στον οδοντίατρο και απαιτεί όπως της βάψει όλα τα δόντια της μπλε. Μη μπορώντας ο γιατρός να την μεταπείσει από το να κάνει κάτι τόσο ηλίθιο, στο τέλος δέχεται (μιας και ο πελάτης είναι αυτός που πληρώνει, άρα έχει και πάντα δίκαιο). 

Σε λίγο, αφού τελειώνει η... κούρα, η ξανθιά φεύγει από το οδοντιατρείο γεμάτη αυτοπεποίθηση για το νέο της look και με τον ίδιο αέρα, οδηγεί το cabrio αυτοκίνητό της μιλώντας στο κινητό με την κολλητή της.

 Δεν προφταίνει να πάει και πολύ μακριά, της κάνει νόημα ένας αστυνομικός. Πλησιάζει ο αστυνομικός στο σταματημένο αυτοκίνητο, για να διαπιστώσει ότι η εν λόγω ξανθιά συνεχίζει να μιλάει και να χαχανίζει αχάμπαρη στο κινητό της. 

«Κυρία μου! Μιλάς στο κινητό χωρίς hands free, σε σταματώ και εσύ συνεχίζεις να μιλάς σαν να μην συμβαίνει τίποτε!;! Αν είναι δυνατόν!»

 Φανερά δυσαρεστημένη η ξανθιά για την αγενή διακοπή, γυρίζει στον αστυνομικό και του λέει «Χαλόου;;; Έχω Bluetooth;;;» αφήνοντας να φανούν τα μπλε της δόντια.

  

Bluetooth και Φορητοί Υπολογιστές: It’s a Love Thing 

Αρκετοί ίσως γνωρίζουν ήδη, ότι η πλειοψηφία των νέων φορητών υπολογιστών (αν όχι όλοι) που κυκλοφορούν τώρα στην αγορά, έρχονται με ενσωματωμένο Bluetooth. Αυτό έχει άμεση εφαρμογή, λόγω της φύσεως των φορητών υπολογιστών να είναι… χμ… φορητοί! Άρα σημαίνει, ότι όπου και αν βρίσκεται ο φορητός υπολογιστής, μπορεί να εγκαθιδρύσει επικοινωνία με οποιαδήποτε παραπλήσια συσκευή που επίσης έχει Bluetooth.

 Μερικά παράδειγμα της καθημερινότητας: μέσω Bluetooth ο φορητός υπολογιστής μπορεί να ανταλλάξει αρχεία με άλλο υπολογιστή, να συγχρονίσει τα contacts, calendar και reminders με το κινητό, να κατεβάσει φωτογραφίες από μια ψηφιακή φωτογραφική.

 Μπορεί εξίσου εύκολα να στείλει προς εκτύπωση μια φωτογραφία σε ένα εκτυπωτή με δυνατότητες επικοινωνίας Bluetooth. 

Πιο εξεζητημένα: ο χρήστης μπορεί να ενωθεί  με το κινητό τηλέφωνο μέσω Bluetooth, όπου χρησιμοποιώντας τη σύνδεση του κινητού στο Διαδίκτυο (π.χ.: WAP, GPRS), να μπορεί να το χρησιμοποιήσει το Διαδίκτυο στον φορητό του υπολογιστή.

 Παραδείγματα άλλων δημιουργικών εφαρμογών (ή «επιστημονικής φαντασίας» - όπως προτιμάτε) εξελίσσονται μέρα με τη μέρα. Όπως, να μπορεί ο χρήστης από το φορητό του υπολογιστή να «σπρώχνει» διαφάνειες σε ένα κοντινό Bluetooth LCD Projector ή, πολλές ανεξάρτητες συσκευές με δυνατότητες επικοινωνίας Bluetooth να μπορούν να ενσωματωθούν όλες μαζί σε ένα ενιαίο ασύρματο δίκτυο… σχεδόν από μόνες τους…

(δημοσιεύτηκε -μπορεί και καταλάθος :)- στην εφημερίδα "ΠΟΛΙΤΗΣ" -εδώ- , Κωδικός άρθρου: 824470, 05/10/2008, Σελίδα: 102)

Ορέστης Τριγγίδης

orestis@tringides.com | το άλλο, πιο "σοβαρό" blog: http://tringides.blogspot.com  

Πετάτε τα άδεια μελάνια του Εκτυπωτή σας; Πετάτε Λεφτά! (Μέρος 1ο & 2ο)

Σώστε την τσέπη σας και το περιβάλλον

Θα σας φανεί αστείο… Πριν 2-3 εβδομάδες ξέθαψα από τη σοφίτα μου ένα παλιό εκτυπωτή. Σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να έχει κάποια χρήση ακόμη και έτσι σκέφτηκα να τον δοκιμάσω αν δουλεύει. Τον βάζω λοιπόν στην πρίζα, και προς μεγάλη μου ικανοποίηση δεν είχε εκραγεί στα μούτρα μου. Αντιθέτως, τα μηχανικά του μέρη δούλευαν μια χαρά, και οι διαγνωστικοί έλεγχοι έδειχνα ότι όλα ήταν εντάξει. Όλα, εκτός από το γεγονός ότι έπρεπε να αγοράσω νέα μελάνια. Τηλεφωνώ λοιπόν σε μερικά μαγαζιά για να ρωτήσω για τιμές και η ειρωνεία.. τα λεφτά που θα έδινα για να αγοράσω νέα μελάνια για το συγκεκριμένο εκτυπωτή, όχι μόνο δεν άξιζαν τα λεφτά για ένα παλιό εκτυπωτή, αλλά με σχεδόν το ίδιο ποσό θα μπορούσα να αγοράσω έναν ολοκαίνουριο και πολύ καλύτερο εκτυπωτή! Εννοείται ότι τα σχέδια που είχα για να επαναλειτουργήσω τον παλιό εκτυπωτή εγκαταλείφθηκαν, και το συγκεκριμένο κειμήλιο πλέον της τεχνολογίας χρησιμοποιείται προσωρινά σαν μικρό τραπεζάκι σε μια γωνιά του γραφείου. 

Μέχρι και πριν δέκα-δεκαπέντε χρόνια περίπου, η αγορά νέου εκτυπωτή εθεωρείτο σοβαρή επένδυση. Για να πάρετε μια ενδεικτική τιμή για το πόσα στοιχίζει η αγορά ενός νέου εκτυπωτή σήμερα: μπορεί κάποιος να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπή εκτυπωτή με εκατόν ευρώ μόνον – πέντε φορές φθηνότερα συγκριτικά με πριν 15 χρόνια, και ούτε λόγος για την ανωτερότητα της σημερινής τεχνολογίας. 

Για τις τιμές των μελανιών του εκτυπωτή όμως, δεν ισχύει η ίδια ιστορία: οι τιμές τα τελευταία χρόνια δεν άλλαξαν πολύ. Οπόταν τι ειρωνεία να αγοράζει κάποιος σήμερα ένα φτηνό εκτυπωτή των ογδόντα λιρών και όταν θέλει να  αγοράσει νέα μελάνια να του κάθεται (συγκριτικά) ο κούκος αηδόνι! 

Ποια είναι η λύση σε αυτό; Πολύ απλά: Μην πετάτε τα άδεια σας μελάνια, ξαναγεμίστε τα.

  

Εξοικονομήστε Λεφτά

 Πως να το κάνετε αυτό; Όταν τα μελάνια του εκτυπωτή σας (ή το «toner» για τους laser εκτυπωτές) αδειάσουν, μπορείτε να πάτε σε μαγαζιά που ξαναγεμίζουν μελάνια και να κάνουν τη δουλειά για σας εντός λίγης ώρας (πολλές φορές παίρνουν τα άδεια μελάνια σας και σας δίνουν γεμάτα απευθείας). Από οικονομικής πλευράς, αυτό μπορεί να σας εξοικονομήσει μέχρι και 60% (!) από το να αγοράζετε καινούργια. 

Είναι λυπηρό ότι μεγάλοι ιδιωτικοί και κυβερνητικοί οργανισμοί δεν έχουν γνώση αυτής της ιστορίας και επειδή έχουν μεγάλο φόρτο εκτύπωσης, σπαταλάνε ίσως και χιλιάδες ευρώ το χρόνο (αν αναλογιστεί κάποιος τα χρήματα που διαθέτουν για αγορές καινούργιων μελανιών). Έτσι, κάποιος «έξυπνος» μπορεί κάλλιστα να το εκμεταλλευτεί αυτό, και να περιμαζέψει τα χρησιμοποιημένα μελάνια από τον κάλαθο των αχρήστων και ανάλογα να βγάλει και κάποιο κέρδος, μιας και μπορεί να τα πωλήσει ή ανταλλάξει σε τέτοιου είδους μαγαζιά ή να τα ξαναγεμίσει για δική του χρήση. (Δεν θα σας πω αν υπάρχει πράγματι «ένας έξυπνος» που κάνει αυτό το πράγμα ή όχι). 

 

Κάντο μόνος σου 

Αν είστε τόσο απαιτητικοί και θέλετε να εξοικονομήσετε ακόμα περισσότερα λεφτά και δεν φοβάστε να λερώσετε τα χέρια σας, μπορείτε να ξαναγεμίζετε τα μελάνια μόνοι σας.

 Διατίθενται στην αγορά διάφορα τέτοια σετ που σας δίνουν αυτή τη δυνατότητα (πχ www.tonerrefillsplus.com). Το μόνο αρνητικό, είναι ότι πρέπει να έχετε λίγη υπομονή τις πρώτες φορές που θα κάνετε αυτή τη δουλειά μόνοι σας και σίγουρα θα έχετε και κάποια ακαταστασία και βρομιά από την όλη διαδικασία. 

Με αυτό τον τρόπο, μπορείτε να εξοικονομήσετε και μέχρι 80% των χρημάτων που θα δίνατε για αγορά νέων μελανιών. Συνήθως βλέπω επαγγελματίες που έχουν μεγάλο φόρτο εκτυπώσεων να μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία, αλλά δεν βλέπω το λόγο να μη μπορεί να το πράξει και ο οποιοσδήποτε. 

Ομολογουμένως προσωπικά το αποφεύγω - δεν πολύ-ενθουσιάζομαι με την ιδέα να μυρίζομαι αυτή την τοξική μπόχα και να υπόκειμαι όλη αυτή την ταλαιπωρία τη στιγμή που μπορεί να την κάνει κάποιος άλλος για μένα και καλύτερα από μένα.

  

Προσέξτε 

Να έχετε υπόψη σας ότι τα μελάνια σας δεν μπορούν να ξαναγεμίζονται για πάντα. Δεν είναι απλά δοχεία που περιέχουν μελάνι μέσα, αλλά αποτελούνται και από πολλά άλλα μέρη. Είναι εκπληκτικό πόση τεχνολογία κρύβεται πίσω από αυτό το πράμα που φαίνεται τόσο απλό. Σε κάποια φάση ένα από αυτά τα μέρη θα υποστεί τόση φθορά, ώστε να πέσει η απόδοση και η ποιότητα της εκτύπωσης και έτσι θα αναγκαστείτε να αγοράσετε καινούργια.

 Πως μπορείτε να κάνετε τα μελάνια σας να διατηρηθούν για όσο περισσότερο διάστημα γίνεται; Συνήθως το πρώτο πράμα που πετάμε είναι τα βιβλία οδηγιών – σε αυτή τη περίπτωσή όμως περιέχουν οδηγίες προς τους χρήστες με ποιο τρόπο μπορούν να εξασφαλίσουν τη μακροζωία και καλή λειτουργία των μελανιών τους.

 Εάν σκέφτεστε να ξαναγεμίσετε το μελάνι που μόλις σας τέλειωσε, μην το σκέφτεστε για πολύ, ενεργείστε γρήγορα! Όταν αφήνετε το άδειο μελάνι σας αχρησιμοποίητο για πολύ χρόνο, τότε τα υπολείμματα που έμειναν θα ξηραθούν και θα πέσει η απόδοση των μελανιών σας και η ποιότητα της εκτύπωσης. Μια συμβουλή για αυτό, είναι όταν παρατηρείτε ότι τα μελάνια σας κοντεύουν να στερέψουν τότε να τα ξαναγεμίζετε σύντομα και μην περιμένετε να αδειάσουν πλήρως. (Αυτό ισχύει ειδικά για τους εκτυπωτές HP και Lexmark). 

Επίσης, μερικοί κατασκευαστές μπορεί να σας κάνουν τη ζωή σας δύσκολη όταν επιχειρήσετε να επαναγκαταστήσετε τα γεμισμένα σας μελάνια. Ο εκτυπωτής παρατηρεί ότι δεν άλλαξε ο σειριακός αριθμός των μελανιών που βάλατε, και παρότι το γεγονός ότι είναι γεμάτα, εν τούτοις τα βλέπει ακόμη άδεια – δηλαδή, δεν κάνει «reset» το στάτους. Μικρό το πρόβλημα, μιας και με μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο μπορείτε να βρείτε το κόλπο να το «ξεγελάσετε» και να κάνετε εσείς τον εκτυπωτή σας reset, ή να σας πουν πώς το κάνετε αυτό από το μαγαζί που τα γεμίσατε.

  

Που να πάτε; 

Παρόλο που η επαναγέμιση των μελανιών ακούγεται σαν ένα πράμα τόσο εύκολο όσο το να γεμίζεις ένα κουβά με νερό, εν τούτοις στην πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.  

Το γεγονός το ότι υπάρχουν τόσοι πολλοί κατασκευαστές και τόσα πολλά διαφορετικά μοντέλα, είναι δύσκολο για ένα μαγαζί να έχει όλη αυτή την τεχνογνωσία. 

Αυτό κάνει τη δουλειά ακόμα πιο δύσκολη, συν το ότι οι υπάλληλοι που την κάνουν πρέπει να είναι καταρτισμένοι και ενημερωμένοι. Χρειάζεται να είναι διαθέσιμα και τα κατάλληλα ανταλλακτικά, ιδιαίτερα στην επαναγέμιση toner. Εάν δεν γίνει καλά η δουλειά, ή τα ανταλλακτικά δεν είναι σόι (ή δεν αλλαχτούν καν!), τότε μπορεί να πέσει σημαντικά και η ποιότητα εκτύπωσης και η διάρκεια ζωής των μελανιών, συν την πιθανότητα να προκαλέσουν και ζημιά στον ίδιο τον εκτυπωτή σας. 

Στην ερώτηση «ποιο μαγαζί είναι το πιο αξιόπιστο», δεν μπορώ να απαντήσω αντικειμενικά και δίκαια, επειδή δεν έχω δοκιμάσει όλα τα μαγαζιά. Φίλοι μου είπαν για φτηνά μαγαζιά τα οποία όμως κάνουν ελεεινή ποιότητας δουλειά. Κάποιοι άλλοι για «φτηνά και καλά». Προσωπικά, το μαγαζί που εμπιστεύομαι (και που έκανα τα πειράματά μου για την ποιότητα της δουλειάς και της εξυπηρέτησης) είναι η παγκόσμια αλυσίδα καταστημάτων που εξειδικεύονται αποκλειστικά σε αυτή τη δουλειά, η Cartridge World. Όλα τα καταστήματα της Cartridge World στον κόσμο μοιράζονται την ίδια γνωσιακή βάση, η οποία ανανεώνεται συνεχώς με νέες πληροφορίες για νέα μοντέλα και για δυσκολίες που συναντώνται. Φυσικά όλα αυτά με το αζημίωτο, μιας και θεωρούνται ως ακριβοί, αλλά χαλάλι, η εξυπηρέτηση και η ποιότητα της δουλειάς τους είναι εγγυημένη και μια φορά μάλιστα που είχα παράπονο, είχαν έρθει οι ίδιοι στο γραφείο μου για άμεση αντικατάσταση (και χωρίς κανένα παράπονο). 

Δεν λέω ότι οι άλλοι παροχείς αυτών των υπηρεσιών δεν είναι καλοί, αλλά από τη δική μου πείρα και από ότι ακούω από συναδέλφους, για διάφορους προσωπικούς λόγους προτιμώ να παραμείνω σε αυτούς. Αν θέλετε μπορείτε να δοκιμάσετε και άλλα, ενδεχομένως φτηνότερα μαγαζιά και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Π.χ. από ότι άκουσα, ο ανταγωνιστής τους που έχει κατάστημα δίπλα τους στη Λεωφόρο Νίκης στη Λευκωσία, δεν είναι άσχημος.

  

Κέρδος πέρα από τη τσέπη σας 

Για όσους από μας διαθέτουμε ένα πράγμα που λέγετε «περιβαλλοντική συνείδηση», με το να ξαναγεμίζετε τα μελάνια σας όχι μόνο ουσιαστικά ανακυκλώνετε, αλλά σώζετε από το έδαφος όλα αυτά τα πολύ τοξικά υπολείμματα που θα άφηναν τα μελάνια σας όταν θα κατέληγαν θαμμένα  σε κάποια χωματερή (και για να μην αναφέρουμε ότι με την προσχώρηση στο έδαφος και στα υπόγεια ύδατα ενδέχεται υπολείμματα να μπουν στη διατροφική αλυσίδα).

 Κατ’ επέκταση, εάν και ακόμα το άδειο μελάνι είναι για σας άχρηστο, ή απλά αν δεν θέλετε να το ξαναγεμίσετε, συνήθως σας παρέχεται η επιλογή από την κατασκευάστρια εταιρία του εκτυπωτή σας να στείλετε πίσω το μελάνι σας στην εταιρεία, ή στο μαγαζί που το αγοράσατε, ώστε να αποσυρθεί με όσο πιο οικολογικό τρόπο γίνεται. Ακόμη μπορείτε να κάνετε ανταλλαγή με καινούρια μελάνια, συν κάποιο κόστος, σε μαγαζιά που επαναγεμίζουν μελάνια. 

Περί επαναγέμισης των μελανοδοχείων των εκτυπωτών… συνέχεια

 

Να μην υποβαθμίζεται η Περιβαλλοντολογική άποψη του θέματος – ούτε η Τοπική Αγορά 

 

Στο προηγούμενο τεύχος του «ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ» (21/09/2008, Σελίδα: 94) δημοσιεύσαμε ένα οδηγό για το πώς μπορείτε να επαναγεμίσετε τα μελανοδοχεία των εκτυπωτών σας, αντί να πετάτε τα άδεια και να αγοράζετε καινούρια, εξοικονομώντας έτσι αρκετά χρήματα από τη μία και από την άλλη να απαλλάξετε το έδαφος από το να «χωνέψει» όλο αυτό το άχρηστο πλαστικό και ειδικά τα εξαιρετικά επιβλαβή τοξικά υπολείμματα των μελανιών. Μπορείτε να διαβάσετε το προηγούμενο άρθρο μέσω της «Εξειδικευμένης Αναζήτησης» στην ιστοσελίδα του «Π», www.politis.com.cy - κωδικός άρθρου 820609. Όπως είχαμε αναφέρει, η πρακτική της (ουσιαστικά) ανακύκλωσης / επαναχρησιμοποίησης των μελανοδοχείων των εκτυπωτών αποκτά περισσότερη σημασία σε μία εποχή, όπου παρόλο που οι τιμές των εκτυπωτών (και του «υλικού» - «hardware» γενικότερα) έχουν γίνει «χώμα» (συγκρίνοντας με τις τιμές πριν πέντε, δέκα, δεκαπέντε χρόνια), εν τούτοις η μείωση στις τιμές των μελανοδοχείων ΔΕΝ είναι η ανάλογη. Επιπλέον, ζούμε σε μια εποχή όπου πλέον η ποιότητα ζωής μας επηρεάζεται άμεσα από την ποιότητα του περιβάλλοντος που ζούμε και το να πετάμε άσκεπα, ανεξέλεγκτα και άνευ περιβαλλοντολογικής ευαισθησίας τα μελανοδοχεία και τα («φτηνά» και άρα «τι ψυχή έχουν;») hardware και άλλα αναλώσιμα στις χωματερές, αυτό δεν είναι καθόλου, μα καθόλου καλή ιδέα, ιδιαίτερα όταν επιβλαβή υπολείμματα «βρίσκουν» το δρόμο στη διατροφική αλυσίδα, στο νερό που πίνουμε, στον αέρα που αναπνέουμε.

 Προς τι λοιπόν αυτή η (επαναλαμβανόμενη) έμφαση; Έπειτα από υποδείξεις αναγνωστών, διαπιστώσαμε ότι κάποια σημεία δεν τα θίξαμε όσο θα ‘πρεπε, δίνοντας έτσι λανθασμένες εντυπώσεις. Οπόταν οφείλουμε επί του παρόντος να διευκρινίσουμε κάποια πράγματα, επανορθώνοντας έτσι τις παραλήψεις-λάθη μας.

 Πρώτον, στο αντίστοιχο άρθρο της προηγούμενης εβδομάδας, ενώ αναφερθήκαμε εκτενώς για τις τεχνικές λεπτομέρειες του «πώς» μπορείτε να επαναχρησιμοποιήσετε τα μελανοδοχεία σας, δώσαμε πολύ περισσότερη έμφαση στο οικονομικό (για εσάς) όφελος και όχι την πρέπουσα βαρύτητα στο οικολογικό (για όλους μας) όφελος. Αυτό είναι ξεκάθαρο: όλη αυτή η τεχνολογική πρόοδος που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στην παραγωγή αναλώσιμων και hardware, μπορεί μεν να έφερε τους εκτυπωτές και τους ηλ. υπολογιστές σε τιμές προσιτές για όλους, από την άλλη όμως οφείλουμε να αναπτύξουμε διαμετρικά αντίστοιχη περιβαλλοντολογική συνείδηση και να αντιληφθούμε ότι μπορεί μεν ένα μηχάνημα να είναι «φτηνό» για την τσέπη μας, αλλά επιβαρύνει πολύ «ακριβά» το περιβάλλον όταν το πετάμε αλόγιστα μετά τη χρήση. Σήμερα, υπάρχουν μεν διαδικασίες για την ανακύκλωση  παντός είδους hardware, αλλά η έλλειψη επίγνωσης στο ευρύ καταναλωτικό κοινό δεν βοηθά καθόλου. Αν μάλιστα θέλετε μία γερή δόση σοκ, αναζητήστε να μάθετε σε τι άθλιες συνθήκες δουλεύουν οι «εργάτες» στην Κίνα και στην Ινδία (πολλές φορές παιδιά) στην «ανακύκλωση» των παλιών ηλεκτρονικών εξαρτημάτων που συλλέγονται από τις χωματερές απ’ όλο τον κόσμο (και δυστυχώς, αυτή η… βιομηχανία είναι ιδιαίτερα κερδοφόρα για αυτούς που την κινούν). Υπόψην σας λοιπόν. 

Δεύτερον, ενώ είχαμε αναφέρει ότι στην Κύπρο υπάρχουν μεν εξειδικευμένα μαγαζιά που προσφέρουν στο κοινό υπηρεσίες επαναγέμισης / συντήρησης των μελανοδοχείων, παραλείψαμε στο να παρέχουμε ολοκληρωμένες και ενδελεχείς πληροφορίες για αυτό τον τομέα υπηρεσιών. Αυτή η παράλειψη δεν ήταν διόλου σκόπιμη, αλλά αρκετά σημαντική, φθάνοντας σε σημείο παρεξήγησης, όπου δεχθήκαμε σφοδρά παράπονα από αναγνώστες, ειδικά όταν (λανθασμένα) αναφέραμε την ύπαρξη μόνο μίας διεθνούς αλυσίδας καταστημάτων επαναγέμισης μελανοδοχείων στην Κύπρο. Διευκρινίζουμε λοιπόν, ότι υπάρχουν και άλλες αλυσίδες καταστημάτων που προσφέρουν αυτές τις υπηρεσίες στην Κύπρο (π.χ. 123 refills), οι οποίες προσφέρουν καλής ποιότητας υπηρεσίες στην επαναγέμιση των μελανοδοχείων. Άρα, σημασία έχει να υπογραμμίσουμε ότι προσφέρονται αρκετές επιλογές προς το κοινό, μειώνοντας έτσι τις αμφιβολίες που μπορεί να έχει κάποιος για την ποιότητα των σχετικών υπηρεσιών που μπορεί να βρει στην Κύπρο. Όσο αφορά την ποιότητα της υπηρεσίας, είναι σημαντικό όταν ο καταναλωτής επισκέπτεται ένα τέτοιο κατάστημα να ρωτά όσες περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο διεκπεραίωσης των εργασιών και την εγγύηση που του προσφέρεται βάση των αναγκών του, ασχέτως εάν π.χ. ένα κατάστημα αποτελεί διεθνές αλυσίδα ή τοπική επιχείρηση.

(δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΠΟΛΙΤΗΣ. 1ο μέρος - εδώ - Κωδικός άρθρου: 820609, 21/09/2008, Σελίδα: 94 και 2ο μέρος - εδώ - Κωδικός άρθρου: 823036, 28/09/2008, Σελίδα: 104)

Ορέστης Τριγγίδης 

orestis@tringides.com | το άλλο, πιο... "αστείο" blog (όπως το πάρει ο καθένας! :) ) http://ITslavery.blogspot.com

Φωτογραφία + Σύνθεση = Microsoft Photosynth

Reality. Reloaded.

 

Κατά άτακτα χρονικά διαστήματα βλέπουμε να βγαίνουν νέες τεχνολογίες οι οποίες αλλάζουν όχι μόνο τον τρόπο που βιώνουμε την Πληροφορική καθημερινά, αλλά και την άποψή μας στο πως βιώνουμε τον κόσμο. Και η τεχνολογία Photosynth της Microsoft σύντομα (δεν γνωρίζουμε το «πόσο» σύντομα, αλλά σίγουρα) θα αναδειχθεί σαν μία από αυτές… τόσο πολύ, που δεν θα έχουμε την επιλογή να τη βαρεθούμε!

 

Με λίγα λόγια…

…και με απλό παράδειγμα: σκεφτείτε ότι είχατε πάει διακοπές στην Αθήνα (όπως όλοι) και ανεβήκατε ως τον Παρθενώνα (όπως όλοι). Είσαστε μια παρέα χαρακτηριστικοί Κυπραίοι τουρίστες, με το χαβαλέ σας και μιας και κρατάτε από μία ψηφιακή φωτογραφική μηχανή στο χέρι, τραβάτε φωτογραφίες αβέρτα (αφού μπορείτε να βγάλετε και να αποθηκεύσετε εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες). Έτσι, κατά τη διαδρομή από την Παλαιά Αγορά  μέχρι τη Στοά του Αττάλου, κατά την ανηφόρα προς τον Παρθενώνα, στην Πύλη, όλη την περίμετρο του Παρθενώνα, όλες τις κολόνες, όψεις, ακόμα και το μικρότερο πετραδάκι του Παρθενώνα, τη θέα της Αθήνας κλπ κλπ, τραβάτε φωτογραφίες εσείς και η  φασαριόζα παρέα σας ΤΑ ΠΑΝΤΑ και καταλήγετε να έχετε σουμάρει καμιά διακοσαριά φωτογραφίες της όλης διαδρομής – φωτογραφίες διαφόρων μεγεθών, εστίασης και οπτικής γωνίας (με συμπεριλαμβανημένες τις χαμογελάρες των φίλων σας).

Τώρα, δεν θα ήταν σούπερ cool εάν μπορούσαν όλες αυτές οι φωτογραφίες να συνθετούν αυτόματα σε ένα ενιαίο τρισδιάστατο εικονικό μοντέλο, ώστε να μπορείτε να «ξανα-περπατήσετε» την όλη διαδρομή και συνάμα να μπορείτε να δείτε όλες τις λεπτομέρειες από όποια οπτική γωνία έχετε βγάλει φωτογραφία; Φωτογραφία + Σύνθεση = Microsoft Photosynth.

  

Microsoft Photosynth

Με το άνω παράδειγμα καλύπτεστε πλήρως το πώς δουλεύει αυτή η τεχνολογία: τροφοδοτείτε το σύστημα με όσες φωτογραφίες έχετε τραβήξει από ένα χώρο (είτε είναι κτήριο, διαδρομή, εσωτερικός / εξωτερικός χώρος, αντικείμενο κλπ) και το Photosynth «καταλαβαίνει» που «αρχίζει» ένα αντικείμενο σε μια φωτογραφία και που «συνεχίζει»  σε μια άλλη και έτσι συμπληρώνει σαν ένα μεγάλο τρισδιάστατο πάζλ την εικονική αναπαράσταση του ότι έχετε φωτογραφίσει. Έτσι εσείς μέσω του προγράμματος, μπορείτε να κινηθείτε πάνω-κάτω-μπροστά-πίσω, να εστιάσετε μέσα-έξω και να δείτε το ότι έχετε φωτογραφίσει σαν να ήσασταν και να περπατάγατε εκεί εκείνη την ώρα (φτάνει να το έχετε τραβήξει φωτογραφία και φυσικά, όσες πιο πολλές φωτογραφίες κοινών αντικειμένων / τοπίων από διάφορες οπτικές γωνίες και αποστάσεις έχετε τραβήξει, τόσο πιο ρεαλιστικό – και θεαματικό! – το αποτέλεσμα).

 

Ποιος;

Όλα αυτά οφείλονται κατά κόρον σε ένα παλικάρι, τον κύριο Blaise Aguera y Arcas, απόφοιτο του πανεπιστημίου Princeton (κάτι στερεότυπες ιδιοφυίες «κοπέλλια νάιλον» με μακριά μαλλιά και γένια; Αυτός είναι), ο οποίος κατέχει «κάτω από τη ζώνη του» αξιοσημείωτη ερευνητική συμβολή σε θέματα όπως Βιολογία, Νευροεπιστήμη, υπολογιστικό σχεδιασμό φαρμάκων, τρισδιάστατα μοντέλα και γενικά πράγματα που μόνο εκείνος και 2-3 άλλοι καταλαβαίνουν :).

Ο φίλος λοιπόν, ιδρύει σε κάποια φάση την εταιρεία Seadragon η οποία ασχολείτο με θέματα επεξεργασίας και οργάνωσης τεράστιων όγκων εποπτικών δεδομένων και βάζει τις βάσεις για την άνω αναφερθείσα τεχνολογία. Και φυσικά, τι κάνει η Microsoft σε μια τεχνολογία με τέτοια προοπτική; - την αγοράζει και αυτόν πακέτο μαζί, φυσικά.

 

Που το βρίσκετε;

Το Photosynth βρίσκεται ακόμη υπό κατασκευή και θα το βρείτε εδώ: www.photosynth.net . Μπορείτε να δείτε πραγματικά θεαματικά παραδείγματα κάτω από το «Collections», όπως συλλογές της NASA, BBC, από την πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία κλπ. Μπορείτε επίσης να ανεβάσετε τις δικές σας συλλογές φωτογραφιών και να συνθετούν σε Photosynth μοντέλο. Αν και λειτουργήσιμο, εν τούτοις επειδή, όπως είπαμε, το πρότζεκτ βρίσκεται ακόμη υπό κατασκευή / πειραματικό στάδιο, οπόταν το αποτέλεσμά της σύνθεσης σας θα είναι σε κοινή θέα στην ιστοσελίδα, για όλο τον κόσμο.

Η ομάδα ανάπτυξης του λογισμικού ευελπιστεί να μπορεί να προσφέρει όλες τις δυνατότητες  της τεχνολογίας στο κοινό, «as soon as possible», χωρίς να χρειάζεται να την χρησιμοποιείτε σαν web service και χωρίς να είναι οι συνθέσεις σας σε κοινή θέα online. Υπάρχουν ακόμη τεχνικές υπολογιστικές δυσκολίες που πρέπει να ξεπεραστούν, όπως για παράδειγμα μια συλλογή φωτογραφιών συνολικού μεγέθους μερικών gigabyte χρειάζεται πάρα πολύ χρόνο επεξεργασίας μέχρι να κατασκευαστεί το τρισδιάστατο μοντέλο.

 

 Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΠΟΛΙΤΗΣ", στο "ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ" εδώ (Κωδικός άρθρου: 819531, ΠΟΛΙΤΗΣ - 14/09/2008, Σελίδα: 104)

Ορέστης Τριγγίδης

http://ITslavery.blogspot.com

«ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ» («ΠΟΛΙΤΗΣ» της Κυριακής)

Χαίρετε!

Τα περισσότερα άρθρα που δημοσιεύονται σ' αυτό το ιστολόγιο («blog», αν προτιμάτε), έχουν ήδη δημοσιευτεί στο «ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ», το ένθετο της εφημερίδας «ΠΟΛΙΤΗΣ» της Κυριακής για την Πληροφορική και την Τεχνολογία.

Η συντακτική ομάδα του «ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ» αποτελείται από επαγγελματίες της Πληροφορικής, που δίνουν λύσεις στις ανάγκες και τα καθημερινά προβλήματα και ερωτήματα που απασχολούν τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, εδώ και τώρα.

Ευχαριστούμε όλους τους αναγνώστες που ανταποκρίνονται με σχόλια (θετικά και αρνητικά, όλα είναι χρήσιμα!) και εποικοδομητική κριτική.

 Είμαστε ανοικτοί σε οποιοδήποτε σχόλιο, ερώτημα, εισήγηση έχετε για τη δουλειά που κάνουμε στο παρόν ένθετο (email στο orestis@tringides.com). Μας ενδιαφέρει να ακούσουμε τις ανάγκες και τους προβληματισμούς σας  σχετικά με την Πληροφορική και την Τεχνολογία (ασχέτως του πόσο «απλοί» ή «πολύπλοκοι» μπορεί να φαίνονται) και να προσφέρουμε πρακτικές συμβουλές όσο πιο απλά, κατανοητά αλλά και περιεκτικά γίνεται.

 Εάν θα θέλατε να εισηγηθείτε ένα χρήσιμο θέμα για να το ψάξουμε, εάν θέλετε να συνεισφέρετε με κάποιο άρθρο ή έρευνα, πολύ ευχαρίστως.

 Για όλα αυτά, απλά στείλτε μας ένα μήνυμα στο orestis@tringides.com .

ΓΙΑΤΙ «ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ»;

Στόχος μας είναι, μέσω αυτού του ένθετου, να σας ενημερώνουμε σχετικά με το «τι παίζει» στον τομέα, με όσο πιο κατανοητό τρόπο γίνεται, καθώς και να σας παρέχουμε απλές, στρωτά διατυπωμένες συμβουλές για καθημερινά ερωτήματα για την Πληροφορική και την Τεχνολογία γενικότερα.

Είναι γεγονός, ότι στον όλο και πιο τεχνολογικά εξελισσόμενο κόσμο που ζούμε, μέρα με τη μέρα, είτε το θέλουμε, είτε όχι, η τεχνολογία «εισβάλει» όλο και περισσότερο στο περιβάλλον μας, στον τρόπο ζωής μας, σε ‘μας. Απλά δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε. Η ανάγκη να διευκολύνουμε τη ζωή μας όσο περισσότερο γίνεται μέσω της τεχνολογίας, μας «σπρώχνει» στο να εξερευνήσουμε αυτό το θέμα, που γίνεται όλο και περισσότερα σχετικό με ‘μας. Ερωτήματα, απλά, όπως «Ποιο είναι το καλύτερο νέο κινητό για να αγοράσω βάση των αναγκών μου;», «Πως μπορώ να ρυθμίσω την ασύρματη σύνδεση στο σπίτι ή στο γραφείο μου για να έχω καλύτερη κάλυψη;», «Ποια λύση και ποιο πακέτο σύνδεσης στο Διαδίκτυο μέσω του κινητού μου είναι πιο σύμφορο για ‘μένα;». Φυσικά, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε, ότι εμβαθύνοντας, περισσότερα, πιο σύνθετα και συγκεκριμένα ερωτήματα θα συνεχίσουν να μας δημιουργούνται, όπως «Τι προκαλεί την εξάρτηση στα βιντεοπαιχνίδια;», «Γιατί τα καθεστώτα κάποιων χωρών διώκουν απλούς blogger πολύ αυστηρά;», «Πόσο επιρρεπή είναι τα παιδιά μου στη Διαδικτυακή παιδική πορνογραφία και στους θηρευτές του Διαδικτύου και τι μπορώ να κάνω γι’ αυτό;», «Γιατί το Linux είναι δωρεάν, ενώ το Windows πρέπει να το αγοράσω;».  

Για όλα αυτά, η δουλειά μας είναι να σας δίνουμε τις απαντήσεις, όσο πιο απλά, κατανοητά αλλά και περιεκτικά γίνεται. Σαν συντακτική ομάδα, δεν είναι στόχος μας να σας «εντυπωσιάσουμε» με δύσκολους τεχνικούς όρους, ούτε να «σνομπάρουμε» και τις πιο απλές σας ανάγκες. Στη συντακτική ομάδα, κανείς από ‘μας έχει τη δημοσιογραφία / αρθρογραφία σαν κύρια ενασχόληση, ούτε φημιζόμαστε για τις ικανότητές μας στην Ελληνική γλώσσα. Είμαστε επαγγελματίες της Πληροφορικής, που είμαστε εδώ για να προσφέρουμε λύσεις στις ανάγκες και τα καθημερινά προβλήματα και ερωτήματα που βλέπουμε να απασχολούν τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, εδώ και τώρα. Αυτό κάνουμε στην επαγγελματική μας δραστηριότητα καθημερινά, αυτό θα κάνουμε και στο «ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ».

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΠΟΛΙΤΗΣ», εδώ Κωδικός άρθρου: 799687, 15/06/2008, Σελίδα: 49

…με το χειριστήριό σου, μωρό μου!

Προτιμά(τε) το Xbox αντί το σεξ; Ώρα να αρχίσετε να ανησυχείτε.

 

Ο εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια (που απορώ γιατί εξακολουθούν ακόμα να τα λεν «ΒΙΝΤΕΟ»), είτε στο Διαδίκτυο (chatting, online παιγνίδια), είτε στις παιγνιδομηχανές και στον Ηλ. Υπολογιστή… ΔΕΝ είναι τρόπος-του-λέγειν «εθισμός». Όλα αυτά, κυριολεκτικά αποτελούν «εθισμό», κλινικά αποδεδειγμένο, με τα κοινά γνωρίσματα και συμπτώματα που βρίσκονται σε άλλους εθισμούς (στην νικοτίνη, καφεΐνη, THC, μορφίνη κλπ). Και φυσικά, τα συνεπακόλουθα: συμπτώματα στέρησης , προγράμματα απεξάρτησης και τα συναφή- περίπου όπως τα βλέπετε στις Αμερικάνικες σειρές και στις κουτσομπολίστικες στήλες περί τις σκανδαλώδεις ιστορίες των Amy Winehouse, Kate Moss και Britney Spears και τις λιωμένες από την κοκαΐνη μύτες τους.

Αν θα θέλατε να διασαφηνίσετε τι εστί «Εθισμός στα Βιντεοπαιχνίδια», ποια είναι η διαφορά από τον «Εθισμό στο Διαδίκτυο», τι είναι ο «ψυχολογικός» εθισμός και ποια η διαφορά με την «εμμονή», τι λεν οι ειδικοί και ποια τα πορίσματα των μελετών τους κλπ… αν κάνετε μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο με τις φράσεις «Internet Addiction», «Computer Game Addiction», «MMORPG Addiction» μπορείτε να βρείτε όλες τις πληροφορίες που θέλετε.

Αντί αυτής της μακροσκελής ανάλυσης λοιπόν, σας παραθέτουμε μερικές ιστοριούλες που σκιαγραφούν λεπτομερώς αυτό το φαινόμενο και σίγουρα θα τις βρείτε πιο… ενδιαφέρουσες.  

ΦΩΤΟ: http://justinb.files.wordpress.com/2006/10/21.jpg
ΛΕΖΑΝΤΑ: World of… Scheissecraft

 

 

Η Δεύτερη Ζωή (ή, η Πρώτη);

Δεν σας αρέσει η ζωή σας; Μην αυτοκτονήσετε – παίξτε Second Life! Η προφανής απάντηση στην επίσης προφανής ερώτηση «Τι είναι το “Second Life”», είναι «Όπως λέει και το όνομα, “Δεύτερη Ζωή”» (duh!). Είναι ένα διαδικτυακός  εικονικός κόσμος όπου ο «παίκτης» (που πιο σωστά πρέπει να αναφέρεται ως «κάτοικος» -«resident»-), ουσιαστικά ζει μια δεύτερη ζωή. Επειδή είναι αδύνατον να δοθεί μια ολοκληρωμένη περιγραφή που να μην ξεπερνά τις τρεις σελίδες, ίδετε μερικά από τα ακραία (όπως το πάρει κανείς) πράγματα που συμβαίνουν στο Second Life, και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Δώστε βάση στη λέξι-κλειδί «πραγματικό»:

-          Οι κάτοικοι μπορούν να συναλλάσσονται μεταξύ τους με εικονικά αγαθά χρησιμοποιώντας πραγματικά λεφτά.

-          Το Second Life έχει το δικό του νόμισμα («Linden Dolllar») το οποίο χρησιμοποιείται στις συναλλαγές και επίσης είναι εξαγοράσιμο με πραγματικά λεφτά.

-          (Πραγματικές) Τράπεζες, εταιρείες, δικηγορικά γραφεία, δημοπρασίες και άλλες επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στο Second Life.

-          Εικονική ιδιοκτησία: σπίτια, γη, αυτοκίνητα…

-          Εικονικές συναυλίες, παρελάσεις, εκδηλώσεις, επιδείξεις μόδας, πανεπιστημιακές διαλέξεις, προεκλογικές καμπάνιες υπέρ της Χίλαρι Κλίντον (μπρρρρ)…

-          Εικονική φυλακή στυλ «Twilight Zone» για τους δύστροπους κατοίκους (μία ατελείωτη φυτεία με καλαμπόκια, τρακτέρ και μαυρόασπρες τηλεοράσεις που παίζουν ταινίες του ’40).

-          Η Σουηδία, η Εσθονία, οι Μαλδίβες και άλλες χώρες έχουν «ανοίξει» (εικονικές μεν, επίσημες δε) πρεσβείες στο Second Life.

-          Ο εξ Αιγύπτου ειδησεογραφικός οργανισμός «Islam Online» αγόρασε (τονίζω) με πραγματικά λεφτά, εικονικά στρέμματα γης, δημιουργώντας έτσι ένα εικονικό προσκύνημα στη Μέκκα για τους μουσουλμάνους κατοίκους του Second Life.

-          (και επειδή η συνεχής επανάληψη των λέξεων «εικονικό» και «πραγματικό» είναι κουραστική, δείτε μόνοι σας: http://secondlife.com/whatis , http://en.wikipedia.org/wiki/Second_Life ).

Ήξερα μια φορά ένα παιδί, «μια χαρά παλικάρι» θα ‘λεγε κανείς. Η εμμονή του όμως με το να «παίζει» (ή μάλλον, να «ζει») Second Life, αναλώνοντας πολλές ώρες από την πραγματική του ζωή για να συμμετέχει σε μια… εικονική ζωή… Δεν ξέρω, ότι και να μου πείτε, εμένα μου φαίνεται κάπως τρομακτικό. Έπρεπε να δείτε πως έλαμπε το πρόσωπό του όποτε εξυμνούσε «πόσο τέλειο είναι το Second Life», «πόσες ώρες έχει την ευχέρεια να το παίζει καθώς είναι στη δουλειά του», «ότι αμείβεσαι, πληρώνεις και κερδίζεις πράγματα»… ο τύπος έμοιαζε σάμπως και ηθελημένα «κατάπινε το μπλε χαπάκι» (ίδετε Matrix)!! Και ούτε καν θέλω να σκεφτώ τη φιλοσοφική-κοινωνιολογική πλευρά του  θέματος - είμαι σίγουρος ότι αυτή τη στιγμή πολλοί ειδικοί σπαταλούν τη ζωή τους αναλύοντας αυτές τις παραμέτρους. Για τους υπόλοιπους όμως που η ζωή μας είναι πολύ σύντομη, μάλλον όχι.

ΦΩΤΟ: http://www.msu.edu/~bonddenn/screenshots/secondlife.jpg
 ΛΕΖΑΝΤΑ: -Ποιο είναι το άκρον άωτο της βαρεμάρας; -Να βαρκέσαι τη ζωή σου τζιαι να παίζεις Second Life, για να κάθεσαι μες το Second Life τζιαι να μεν κάμνεις τίποτε!

 

 

Τα Ρομάντζα

* Ωραία φάση παίζεται με ένα ζευγάρι στενών μου φίλων, αρραβωνιασμένοι εδώ και ένα περίπου χρόνο: Όταν αυτός κανονίζει με τους φίλους του τα μεσημέρια του Σαββάτου και παίζουν με τις ώρες PlayStation, αυτή γυρίζει στα μαγαζιά και στα café της Μακαρίου με τις φίλες της. Απορώ εάν είναι αυτό που λένε στα έργα «to spend some quality time apart».

* Θυμάμαι κάποιες φοιτήτριες του Πανεπιστημίου Κύπρου τον καιρό που το IRC ήταν στα high του στην Κύπρο (περίπου 1997-1999). Θα χαρακτήριζα εκείνη την εποχή ως «μεταβατική» για πολλά κοινωνικά θέματα, που κυρίως οφείλεται στην επανάσταση της Πληροφορίας και Επικοινωνίας, βασισμένες στις Διαδικτυακές και Ασύρματες τεχνολογίες. Όπως και να έχει, προφανώς αυτή η «μετάβαση» δεν είχε κάτσει και πολύ καλά. Αλλιώς, δεν μπορώ να εξηγήσω την μαραθώνια μέχρι πρωίας χασούρα στο IRC αυτών των κοριτσιών, κάνοντας chatting μέχρι τελικής πτώσεως. Και ποιο ήταν το ιδιαίτερα παρακμιακό στοιχείο της υπόθεσης; Ας πούμε απλά ότι ο όρος «διχασμένη προσωπικότητα» αποκτούσε μια νέα διάσταση και η εσωτερική πουριτανική διαμάχη ήταν σφοδρή (σ.σ.: ο νοών νοείτω). Τα κοριτσάκια έλεγαν (ή μάλλον, δακτυλογραφούσαν) πολύ περισσότερα στο chatting από ότι πραγματικά έκαναν (ελπίζω αυτό να μην ισχύει ακόμη).

 * Ένα άλλος γνωστός μου -αρκετά χρόνια σε σχέση με την κοπέλα του- που να σας τα λέω την πλάκα που έπαθε με τα chat rooms. Θυμάμαι πήγαινα σπίτι του και όταν η φίλη του δεν ήταν εκεί, με τι προσήλωση και μανία έκανε κουνουσμά με κοπελίτσες μέσω webcam (ορισμένες φορές, όχι ιδιαίτερα ντυμένες)… Σε τέτοιο σημείο μάλιστα, που ήταν σάμπως και εγώ ούτε καν ήμουν εκεί. Του έλεγα κάτι και αυτός ούτε μου απαντούσε, ούτε με άκουγε, άντε το πολύ να έλεγε κανένα «μμμμ».

ΦΩΤΟ: http://farm1.static.flickr.com/205/516865919_b58c55884c_o_d.jpg
ΛΕΖΑΝΤΑ: Μπράβο ρε κοπέλια... ΜΠΡΑΒΟ!

 

Ο CyberΕΠΥ

Όταν υπηρετούσα στην Εθνική συμΦορά, είχαμε ένα παλιό PC το οποίο ήταν πολύ αργό και μας δυσκόλευε στις καθημερινές ανάγκες του λόχου. Οπόταν, ένας από τους στρατιώτες-αυλικούς των γραφείων, έφερε το κατά πολύ πιο σύγχρονο PC του για να αντικαταστήσουμε το παλιό.

Στις αρχές, όλα πήγαιναν μια χαρά: η δουλειά έβγαινε πιο γρήγορα και χωρίς να σπάζουν τα νεύρα μας. Μιας και όμως το νέο PC είχε σαφώς αυξημένες δυνατότητες σε σχέση με το παλιό, αυτό σήμαινε ότι μπορούσε να «σηκώσει» παιγνίδια με πλούσια ρεαλιστικά γραφικά – συγκεκριμένα το «Call of Duty», ένα παιχνίδι με πολεμική θεματολογία για πολύ (σ.σ.: με το συμπάθιο) στρατόκαυλους ή για ανθρώπους που δεν βρίσκουν ουσία στη ζωή τους (κάτι ασύλληπτα χειρότερο από το να παίζεις τάβλι).

Στα γραφεία είχαμε λοιπόν έναν -όχι ιδιαίτερα συμπαθή- εξ’ Ελλάδος Εθελοντή Πενταετούς Υποχρεώσεως λοχία (πιο γνωστός σαν «ΕΠΥ»), ο οποίος ανακάλυψε το εν λόγω παιχνιδάκι στο PC και… Ω, Θεοί! Ξαφνικά οι δουλειές του λόχου πέρασαν σε δεύτερη μοίρα και το PC πέρασε στην απόλυτη διαχείριση του εν λόγω ΕΠΥ, ο οποίος σηκωνόταν από το PC μόνο όταν ήταν αναγκασμένος (και πάντα την τελευταία στιγμή).

Το τι βρισίδι έριχνε, το πάθος, ο ιδρώτας, έσφιγγε τα δόντια, γούρλωνε τα μάτια, λες και είχε flashbacks από τον πόλεμο του Βιετνάμ ένα πράμα! Η φασαρία από τα μανιασμένα κτυπήματα στα πλήκτρα που ακούγονταν μέχρι έξω, οι «Χριστο-παναγίες» που έκαναν όργια, οι «π..στηδες» και οι «π..τάνες» που του την έφερναν από πίσω και του χαλούσαν την αποστολή… τι να σας πω: η κατάσταση δεν απείχε πολύ από αυτή ενός ψυχοπαθή. Εννοείται ότι, όταν βρίσκονταν σε αυτή την κατάσταση έκστασης, φοβόταν πλάσμα του Θεού να του μιλήσει – ειδικά όταν έχανε και ειδικά όταν αναγκάζονταν να σηκωθεί από το PC για να κάνει μια δουλειά και έλεγε «όχι τώρα ρε π..στη μου!». Και καθώς έβγαινε από το γραφείο μουρμουρούσε «να δεις τι θα τους κάνω τους π..στηδες! Θα τους ξεσκίσω! Θα τους γ*μήσω τα πάτερα (και όλα τα θρησκευτικά τους σύμβολα μαζί)», εννοώντας, φυσικά, τους «εχθρούς» του στο παιγνίδι. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με το «λουκ» που είχε (γυαλιά-καθρέφτες, στρατιωτικά μαντήλια στο πέτο, οκτάγωνα καπέλα - λες και θαρρούσε πως ήταν Αρχηγός στρατού στον πόλεμο του Ιράκ ένα πράμα), συνέθεταν μια εικόνα, τουλάχιστον… γραφική.

Βέβαια, όταν η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, ο στρατιώτης που έφερε το PC αναγκάστηκε να το πακετάρει και να το πάρει πίσω στο σπίτι του. Μετά από μια-δυο μέρες και χωρίς ιδιαίτερα εμφανή συμπτώματα στέρησης, ο όχι ιδιαίτερα συμπαθής ΕΠΥ απλά επέστεψε στον όχι ιδιαίτερα συμπαθή εαυτό του.

ΦΩΤΟ: http://www.gamerscreensavers.com/Images/CALL-OF-DUTY-488.jpg
ΛΕΖΑΝΤΑ: Call of Duty: Τι ωραία να απελευθερώνεις το Ιράκ!

 

 

…Και οι Συγγενείς μου

* Ένας ξάδερφος μου περνά άπειρες ώρες παίζοντας World of Warcraft, σε σημείο που «είναι υποχρεωμένος» να ξενυχτά μέχρι πρωίας, για να συμβαδίζει με τη διαφορά ώρας των συμπαικτών του οι οποίοι βρίσκονται την Αμερική.

Γι όσους δεν ξέρουν, το «World of Warcraft» είναι ένας εικονικός κόσμος στυλ «φαντασίας» (με μάγους, νάνους, δρυΐδες, πολέμαρχους, κυνηγούς και πράσινα άλογα που πράττουν άλογα) όπου «πολεμιστές» -οι παίχτες- συναθροίζονται από όλο τον κόσμο και δημιουργούν ομάδες… Οι οποίες ομάδες, όπως εύκολα είναι αντιληπτό, κάνουν μάχες μεταξύ τους (μεταξύ άλλων δραστηριοτήτων).

Όπως λέγαμε λοιπόν, προφανώς σε κάποια φάση ο ξάδερφός μου με την ομάδα του έγιναν τόσο «εξπέρτ» στο παιγνίδι, που κέρδισαν σε ένα τουρνουά ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Ο καημένος όμως δεν δικαιούταν να πάει επειδή ήταν ανήλικος (ΧΑΡ ΧΑΡ ΧΑΡ!)

* Έχω ένα άλλο ξάδερφο, ο οποίος από τον καιρό που τον θυμάμαι ήταν ιδιαίτερα… θελκτικός στα βιντεοπαιχνίδια. Το πρόβλημα είναι, ότι πριν εφτά-οκτώ χρόνια τα περισσότερα παιγνίδια πλούσιων γραφικών ήταν «περιορισμένα» στο κουτί τα οποία ήταν εγκατεστημένα… Οπόταν σε κάποια φάση, αναπόφευκτα θα επέρχονταν η στιγμή όπου ο παίχτης θα βαριόταν τη «μοναξιά» του και θα σηκώνονταν να κάνει κάτι άλλο. Όμως, με τα νέα δεδομένα της καθολικής διαθεσιμότητας του ευρυζονικού διαδικτύου,  συνεπάγεται ότι όλο και περισσότερα online παιγνίδια πλούσια σε γραφικά, πληροφορίες και αριθμό συμμετεχόντων μπορούν να προσφερθούν σε παγκόσμια κλίμακα.

Πριν λίγα χρόνια πήγε στην Αμερική για σπουδές σε ένα τόπο που λέγεται «Αϊόβα», όπου οι θερμοκρασίες το χειμώνα φτάνουν μέχρι τους -30 βαθμούς κελσίου, αποκλείοντας τους φοιτητές εντός κοιτώνων για εβδομάδες. Τι πιο «ευνοϊκό» περιβάλλον για τέτοιου είδους «indoor activities»… σωστά μαντέψατε: «έδωκεν του τζιαι άψεν».

Ένα-δυο χρόνια αργότερα, όταν ήρθε στην Κύπρο για διακοπές, τόση ήταν η τρομάρα μου με το που τον είδα και αναπηδώντας φώναξα «ΟΥ ΘΚΙΑΟΛΕ ΜΑΥΡΕ!». Έμοιαζε περίπου όπως την ακόλουθη εικόνα…

 

ΦΩΤΟ: http://media.southparkstudios.com/crap/downloads/download.php?file_id=15764
ΛΕΖΑΝΤΑ: ΟΥ ΘΚΙΑΟΛΕ ΜΑΥΡΕ! (από: South Park – “Make Love, Not Warcraft” – επεισόδιο 147)

 

Δημοσιεύτηκε (όσο παράξενο κι αν φαίνεται) στην εφημερίδα "ΠΟΛΙΤΗΣ" εδώ - Κωδικός άρθρου: 816411 - 31/08/2008, Σελίδα: 92

Ορέστης Τριγγίδης

http://tringides.blogspot.com

Διαδικτυακές Μηχανές Αναζήτησης Εργασίας

Ενδιαφέρει ειδικά φοιτητές

Κάποιοι αναγνώστες εισηγήθηκαν ότι θα ήταν χρήσιμο να αφιερώσουμε μια-δυο σελίδες για την εξεύρεση εργασίας μέσω του Διαδικτύου. Και φυσικά συμφωνούμε απόλυτα, μιας και είναι ένα θέμα που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους νέους, ειδικά αυτούς που μόλις τέλειωσαν τις σπουδές τους και ξεχύνονται στην αγορά εργασίας. Γιατί; Η ικανότητα του (νέου) εργαζόμενου να μπορεί να βρίσκει εύκολα εργασία (όπως επίσης να μετακινείται σε άλλη), αποτελεί το κύριο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα ώστε να μπορεί να διεκδικεί τους καλύτερους όρους εργασίας.

Μηχανές αναζήτησης εργασίας

Οι βασικές αρχές λειτουργίας στις οποίες δουλεύουν οι μηχανές αναζήτησης εργασίας είναι για όλες παρόμοιες. Από τη μία πλευρά, προσφέρουν τη δυνατότητα εγγραφής για το χρήστη που αναζητά εργασία και στις πλείστες των περιπτώσεων η εγγραφή είναι δωρεάν. Παρέχονται στο χρήστη εργαλεία και υπηρεσίες, όπως το να συγγράψει / καταχωρήσει το βιογραφικό του (σπουδές, πείρα κλπ), να αναζητήσει στις καταχωρημένες κενές θέσεις εργασίας, να εκδηλώσει το γενικό ενδιαφέρον του (τι είδους δουλειά ζητά, ολική / μερική απασχόληση, πότε μπορεί να αρχίσει, σε ποια πόλη κλπ) και άλλες διευκολύνσεις όπως διαχείριση ειδοποιήσεων κλπ.

Η άλλη κατηγορία χρηστών είναι οι εργοδότες, οι οποίοι εγγράφονται στο σύστημα της μηχανής αναζήτησης και καταχωρούν κενές θέσεις εργασίας. Και όπως είναι ευνόητο, καταχωρούν τις προτιμήσεις τους και τα κριτήρια / προσόντα που πρέπει να τηρεί ένας υποψήφιος για τη συγκεκριμένη θέση.

Όμως, η πιο σημαντική λειτουργία των μηχανών αναζήτησης είναι η αυτόματη ταυτοποίηση του χρήστη με διαθέσιμες θέσεις εργασίας. Τα κριτήρια της ταυτοποίησης είναι από τη μία οι προτιμήσεις του χρήστη και από την άλλη, τα απαιτούμενα προσόντα που έθεσε ο εργοδότης για αυτόν/ή που θέλει να προσλάβει για τη συγκεκριμένη θέση.

Το απόρρητο και η απόκρυψη όλων / ή μερικών στοιχείων από τα προσωπικά δεδομένα του χρήστη από την κοινή θέα είναι μία σημαντική διάσταση. Για παράδειγμα, εάν ένας χρήστης ήδη εργοδοτείται σε μια δουλειά που δεν γουστάρει και θέλει να φύγει αμέσως μόλις βρεθεί κάτι άλλο καλύτερο, τότε προφανώς θα προτιμούσε να αποκρύψει το όνομά του και το όνομα του τωρινού του εργοδότη, ώστε να μην έχει προβλήματα εάν π.χ. μπει κάποιος άλλος από την τωρινή του δουλειά και τον καταδώσει στη διεύθυνση.

Είναι δυνατόν περεταίρω και διαφόρων επιπέδων στοιχεία να μπορούν να αποκρυφτούν, π.χ. επιλεκτικές πληροφορίες από το βιογραφικό, πόλη διαμονής κλπ. Θα μπορούν βεβαίως οι χρήστες να εξακολουθούν να λαμβάνουν ειδοποιήσεις. Μπορεί φυσικά όσο περισσότερη διαφάνεια τόσο πιο πολύ να κάνει ορατό το προφίλ του χρήστη σε πιθανούς εργοδότες, αλλά από την άλλη καλά είναι να μετράτε το αναπόφευκτο ρίσκο που προκύπτει.

Κυπριακές και Γενικές μηχανές Αναζήτησης εργασίας

www.careersonweb.com – Το σύστημα αυτής της ιστοσελίδας είναι πραγματικά μια πολύ καλή δουλειά. Από την αρχή μέχρι το τέλος η σχολαστική καθοδήγηση, αυτοματοποίηση, διευκόλυνση και η διαδραστικότητα, μεγιστοποιούν τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει στο χρήστη. Ειλικρινά εντυπωσιάστηκα όταν το χρησιμοποίησα και ήδη μέσω αυτού κατάφερα να βρω δουλειά σε μια-δυο φίλες. Ένα από τα καλύτερα online συστήματα κατασκευής Κυπριακής εταιρείας.

Άλλες Κυπριακές μηχανές αναζήτησης που μπορείτε να ελέγξετε: www.jobs.com.cy , www.anergos.com.cy, www.cyprusjobs.com , www.jobincyprus.com. Μερικές από αυτές δεν χρειάζονται καν εγγραφή.

Κλασσικά, η www.monster.com... για Κύπρο δεν λέει και πολλά πράγματα, αλλά για Ευρώπη και ειδικά Αγγλία είναι από τις καλύτερες. Δείτε επίσης www.eurojobs.com .

Επαγγελματική Κινητικότητα στην Ευρώπη

…πάει να πει, ότι από τη στιγμή που είμεθα ενταγμένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σημαίνει ότι όποιος θέλει να πάει να δουλέψει σε οποιαδήποτε δουλειά σε όποια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέλει, είναι ελεύθερος να το πράξει. Και το σημείο εκκίνησης γι’ αυτό, δεν είναι παρά η EURES, η Ευρωπαϊκή πύλη για την Επαγγελματική Κινητικότητα: http://ec.europa.eu/eures .

Η ιστοσελίδα λειτουργεί και στα Ελληνικά, καθώς και σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιέχει πληροφορίες για κενές θέσεις εργασίας σε 31 ευρωπαϊκές χώρες, δυνατότητα εγγραφής ενδιαφερομένων προς εργοδότηση, πληροφορίες για ότι χρειάζεται να γνωρίζετε σχετικά με τη ζωή και την εργασία στο εξωτερικό και πολλές άλλες χρήσιμες πληροφορίες.

Με το ίδιο σκεπτικό λειτουργεί και η Ευρωπαϊκή Πύλη Κινητικότητας των Ερευνητών: http://ec.europa.eu/eracareers . Η απασχόληση στην έρευνα προσφέρει καλές προοπτικές για μελλοντική εργοδότηση, αλλά και για το μικρό ποσοστό των επαγγελματιών που επιλέγουν να απασχολούνται πλήρως στην καριέρα τους με αυτή. Εάν σας ενδιαφέρει, ρίξτε μια ματιά σε αυτή την ιστοσελίδα. Το μόνο αρνητικό, είναι ότι για καλές πιθανότητες συμμετοχής σε σοβαρή έρευνα, πρέπει κατά πάσα πιθανότητα να κοιτάξετε για εκτός Κύπρου (που ίσως να μην είναι και τόσο αρνητικό!) (σ.σ.: μας είναι γνωστό ότι διεξάγεται αξιόλογη έρευνα και στην Κύπρο, αλλά οι θέσεις είναι περιορισμένες και για να ενταχθεί κάποιος χρειάζεται… το γνωστό).

Φοιτητές, Internships και εθελοντισμός

Εάν είστε φοιτητές / νέοι απόφοιτοι και πάτε για «κανονική εργοδότηση» μέσο του, ως συνήθως, «κανονικού» δρόμου (δηλαδή, χωρίς παρεξήγηση, αν δεν πηγαίνετε για κυβερνητικοί, fixed δουλειές και κυρίως, φυσικά, αν δεν έχετε μέσον), τότε αυτό που θα σας βρεθεί πολυτιμότερο είναι η πείρα. Και πείρα μπορείτε να αποκτήσετε μέσω πρακτικής εκπαίδευσης σε εταιρεία («internship») και ακόμα με τη δραστηριοποίηση στον εθελοντισμό. Μπορεί η πρακτική σε εταιρεία να μην πληρώνει πολλά (πόσο μάλλον ο εθελοντισμός που περιορίζεται στο να καλύπτει μόνο κάποια έξοδα), αλλά τον χρόνο που είστε φοιτητές, είναι πολύ καλές ευκαιρίες για να αποκτήσετε κάποια χρόνια εμπειρίας. Εάν το ψάξετε λίγο, θα διαπιστώσετε ότι στο «παζάρι» της αγοράς εργασίας η εμπειρία μετρά περισσότερο από όλα – οπόταν είναι καλή ιδέα να προσπαθήσετε ώσπου είστε φοιτητές να αποκτήσετε όσο περισσότερη μπορείτε, έστω από πρακτική εκπαίδευση σε εταιρεία, έστω και από εθελοντική δράση. Και εννοείται ότι πρέπει να αναδείξετε αυτές τις εμπειρίες όσο πιο δυνατά μπορείτε στο βιογραφικό σας σημείωμα.

Ανατρέξτε σε αυτές τις ιστοσελίδες: http://www.europa.eu/youth/working/traineeships/index_eu_en.html ,http://www.europa.eu/youth/volunteering_-_exchanges/index_eu_en.html , www.idealist.org .

Europass

Τι είναι το Europass; Aπό τις ιστοσελίδες του Κέντρου Παραγωγικότητας και της CEDEFOP / Europass: Εάν ενδιαφέρεστε λοιπόν για μια θέση απασχόλησης ή αναζητάτε μια εμπειρία στην Ευρώπη, ή ακόμη εάν θέλετε να εγγραφείτε σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης ή κατάρτισης, είναι σημαντικό να παρουσιάσετε τις δεξιότητες και τα προσόντα σας με σαφή και κατανοητό τρόπο.

Το Europass είναι ένα μέσο που σας βοηθά να παρουσιάσετε τις δεξιότητες και τα προσόντα σας με τρόπο σαφή και εύκολα κατανοητό στην Ευρώπη (Ευρωπαϊκή Ένωση, χώρες ΕΖΕΣ/ΕΟΧ και υποψήφιες χώρες), ώστε να μπορείτε να κινηθείτε επαγγελματικά σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης.

Το Europass ενισχύει την προβολή και τεκμηρίωση των προσόντων, γνώσεων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων που έχουν αποκτηθεί από την επαγγελματική και την εργασιακή πορεία ενός ατόμου. Αποτελείται από πέντε έγγραφα (Βιογραφικό Σημείωμα, Διαβατήριο Γλωσσών, Κινητικότητα Europass, Συμπλήρωμα Πιστοποιητικού, Συμπλήρωμα Διπλώματος), κάθε ένα από τα οποία διαθέτει μια τυποποιημένη δομή που είναι κατανοητή και αναγνωρίσιμη σε όλη την Ευρώπη. Κατά συνέπεια, οι δεξιότητες και τα προσόντα μπορούν να παρουσιαστούν με τρόπο σαφή, κατανοητό και περιεκτικό.

Το Europass συμβάλλει στην εξεύρεση εργασίας στην Κύπρο ή στο εξωτερικό και στην υποβολή αίτησης σε ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Βοηθά επίσης τους εργοδότες να κρίνουν τα προσόντα των υποψηφίων ακριβέστερα και με σαφήνεια.

Μπορείτε εύκολα να δημιουργήσετε το βιογραφικό σας σημείωμα Europass ακολουθώντας τις οδηγίες και τα παραδείγματα, εδώ: http://europass.cedefop.europa.eu. Ο Εθνικός Φορέας για το Europass στη Κύπρο είναι το Κέντρο Παραγωγικότητας (ΚΕΠΑ) και μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.kepa.gov.cy/europass .

Δυσκολεύεστε να Αρχίσετε;

Μέσα – μέσα βοηθώ κανένα φίλο στο να γυρέψει για δουλειά. Από ότι φαίνεται όμως, ορισμένες γνώσεις οι οποίες είναι απαραίτητες για την εξεύρεση εργασίας (όπως η κατασκευή βιογραφικού σημειώματος, επιστολής, ηλεκτρονική αλληλογραφία, αναζήτηση στο Διαδίκτυο, εγγραφή σε ιστοσελίδες κ.α), καθόλου δεν διδάσκονται σε κάποια πανεπιστήμια. Τις προάλλες μάλιστα συνομιλούσα με μια γνωστή μου η οποία ήθελε να γυρέψει για μια καλύτερη δουλειά, αλλά όταν τη συμβούλεψα να κάνει μερικές απλές κινήσεις (να αναζητήσει στο Διαδίκτυο για εταιρείες, να βρει τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και να στείλει σε αυτές μια ανοικτή επιστολή με συνημμένο το βιογραφικό της), διαπίστωσα ότι, παρόλο που στον τομέα της είναι ικανή επαγγελματίας, τίποτα από αυτά δεν μπορούσε να κάνει επειδή δεν κατείχε αυτές τις βασικές ικανότητες.

Κι όμως, δεν είναι δα και τίποτα δύσκολο, κανένας δεν γνώριζε γι’ αυτά τα πράγματα από γεννησιμιού και αν δεν ρωτήσεις, αν δεν ανακατώσεις, δεν κάνεις τίποτα. Εάν διαπιστώνετε ότι εσείς (η κάποιος/α άλλος/η που θέλετε να βοηθήσετε) έχετε ελλείψεις σε αυτά τα βασικά θέματα του διαδικτύου και θέλετε να αρχίσετε από κάπου, ιδού: Για κατασκευή καλού βιογραφικού, με μια απλή έρευνα στο διαδίκτυο εύκολα θα βρείτε καλές συμβουλές, ή κοιτάξτε αυτόν τον οδηγό: www.amalgamacy.info/CVBOOKLET.pdf . Αν θέλετε ένα δείγμα καλογραμμένου βιογραφικού σίγουρα μπορείτε με μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο να βρείτε και από μόνοι σας όσα παραδείγματα χρειάζεστε (παράδειγμα: www.amalgamacy.info/CV.pdf).

Ακόμη, δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι κάποιοι που επιθυμούν να ψάξουν για δουλειά μέσω του Διαδικτύου κατέχουν συνάμα όλες τις βασικές ικανότητες του Διαδικτύου (email, browsing, registration κλπ). Οπόταν, ιδού ακόμα ένας σύντομος οδηγός ο οποίος γράφτηκε όσο πιο απλά και στρωτά γίνεται που οποιοσδήποτε μπορεί να τον ακολουθήσει: www.amalgamacy.info/InternetGuideBooklet.pdf . Αν δεν το χρειάζεστε εσείς, τότε ίσως κάποιος άλλος που ξέρετε και θέλετε να βοηθήσετε.

Ορέστης Τριγγίδης

orestis@tringides.com | http://ITslavery.blogspot.com

Τι κάνεις εκεί ρε λουφαδόρε;

Μιλώντας αόριστα για να διατηρήσουμε την ανωνυμία (και για να μη μας κάνουν μήνυση), ένας διευθυντής τμήματος μιας μεγάλης εταιρείας στην Κύπρο, προσέλαβε έναν ειδικό σε θέματα ασφαλείας δικτύου για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην εταιρεία. Η έγνοια του κουμπάρου ήταν κατά πόσο οι υπάλληλοι του την ώρα που αυτός κάθεται στο γραφείο του και δεν τους βλέπει, αν δουλεύουν με τους υπολογιστές, ή αν χασομερούν στο Ίντερνετ. Και αν χασομερούν, που χασομερούν; Διαβάζουν / Αποστέλλουν emails σε φίλους; Συνομιλούν με προγράμματα στυλ messenger; Τι κάνουν; Σε ποιες ιστοσελίδες πάνε; Πόση ώρα και τι κάνουνε εκεί; Τι κατεβάζουν; Και άλλα τέτοια.

Προφανώς ο μάστρος είχε τις υποψίες του: Μπορεί π.χ. όπως έκανε ξαφνικές εφόδους στους υπαλλήλους του αυτοί να τρόμαζαν «κάπως περισσότερο από το αναμενόμενο», μπορεί να νόμισε ότι τους τσάκωσε μερικές φορές «στα πράσα» την ώρα που έκαναν «click away» για να κλείσουν ένα «ύποπτο» παράθυρο, μπορεί να τους «σύλλαβε» καμιά φορά να χαμογελούν καθώς έβλεπαν στην οθόνη (πράγμα ασύλληπτο! ΠΩΣ γίνεται υπό κανονικές συνθήκες κάποιος να χαμογελά στη δουλειά;!;) και άλλα τέτοια ανασφαλή. Όπως και να είχε το πράμα, ο τόπος είχε τις δικές του ερμηνείες και τους δικούς του λόγους για να λάβει δράση.

Στο ζουμί: Σε αυτές τις περιπτώσεις η στρατηγική είναι περίπου η ίδια και αυτή ακολούθησε ο γνωστός μου - ως εξής: Χωρίς να δημιουργείται ανησυχία στους υπαλλήλους (ώστε να συνεχίσουν να ενεργούν όπως κάνουν πάντα υπό συνθήκες ρουτίνας) και χωρίς να ενημερώνεται κανείς για οτιδήποτε αλλαγές, εγκαθίστανται μερικά απλά προγμραμματάκια σε συστήματα «κλειδιά». Δηλαδή, με μια σύντομη επεξήγηση: τα προγραμματάκια αυτά εγκαθίστανται σε συστήματα όπου περνά όλο το Internet / Network traffic της επιχείρησης (π.χ. σε servers, gateways κλπ) και έπειτα καταγράφουν όλη την επικοινωνία («traffic») σε αρχεία («logs»). Παρόμοια προγράμματα μπορούν να εγκατασταθούν και σε email servers της εταιρείας (για πιο συγκεκριμένη έρευνα υπό ειδικά κριτήρια) καθώς και άλλα διαγνωστικά προγράμματα. Μετά από μια-δυο εβδομάδες, όλα τα logs και διαγνωστικά αποτελέσματα μαζεύονται από τον ειδικό, και υπόκεινται σε ευρηματική επεξεργασία (αποκλειστικά ή /και με τη βοήθεια άλλων ειδικών προγραμμάτων) και voila: ουσιαστικά και περιεχτικά αποτελέσματα που επεξηγούν την κατάσταση σε μορφή αναφοράς και στατιστικών.

Δεν θα κολλήσουμε σε τεχνικές λεπτομέρειες για το πώς ακριβώς διεξάχθηκε η έρευνα, σημασία έχουν τα αποτελέσματα. Και τα αποτελέσματα στην παρούσα ιστορία, ήταν τα εξής: Οι υπάλληλοι φέρονταν να ήταν ως επί το πλείστον καθαροί. Πέρα από κάτι messengers που έτρεχαν σε ορισμένους υπολογιστές, μερικά προσωπικά emails που αποστέλλονταν μέσω των λογαριασμών ηλ. ταχυδρομείου της εταιρείας και μερικά cnn.com, οι υπάλληλοι δεν φέρονταν να αποσπώνται πολύ από τη δουλειά τους, ούτε να κάνουν ιδιαίτερη χρήση downloads ή online videos και να χασομερούν, εκτός ίσως λίγο στο διάλλειμα τους, πράγμα που το δικαιούνται και αποτελεί φυσιολογική πράξη.

Τα αποτελέσματα όμως, υποδείκνυαν ότι υπήρχε μια εξαίρεση στο προσωπικό. Κάποιος ήταν ιδιαίτερα «ζαβολιάρης». Εν ώρα γραφείου, ο συγκεκριμένος υπάλληλος κατέβαζε ένα μεγάλο όγκο δεδομένων (φωτογραφίες και τέτοια) και μάλιστα από «άτακτες» ιστοσελίδες. Και όταν λέω «άτακτες» δεν εννοώ όπως τα «άτακτα μωρά», αλλά (φυσικά) πορνό. Gay πορνό.

Ποιος ήταν λοιπόν αυτός ο τύπος που εν ώρα εργασίας, ενώ οι άλλοι δούλευαν αυτός περνούσε το χρόνο του ευχάριστα με τον δικό του τρόπο; Ε λοιπόν εάν δώσετε τώρα βάση στον επίτιτλο αυτής της ιστορίας, εύκολα θα μαντέψετε ότι δεν ήταν κανένας άλλος από τον ίδιο τον διευθυντή που ο ίδιος προσέλαβε τον ειδικό για να διερευνήσει... Και σωστά αναρωτιέστε: Τι στο καλό (δεν) σκέφτονταν; Προφανώς νόμιζε ότι ο έλεγχος θα τους έπιανε όλους... εκτός απ’ αυτόν. Με λίγα λόγια, IQ παπουτσόσυκου που πιάστηκε στη δική του φάκα.

Μην περιμένετε να σας πούμε το τι επακολούθησε. Αν θέλετε την επίσημη εκδοχή: «αυτή η ιστορία δεν συνέβηκε ποτέ».

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Πολίτης" -Κωδικός άρθρου: 811818 - 10/08/2008, Σελίδα: 76 εδώ)

Ορέστης Τριγγίδης

orestis@tringides.com , http://tringides.blogspot.com