Διαδικτυακές Μηχανές Αναζήτησης Εργασίας

Ενδιαφέρει ειδικά φοιτητές

Κάποιοι αναγνώστες εισηγήθηκαν ότι θα ήταν χρήσιμο να αφιερώσουμε μια-δυο σελίδες για την εξεύρεση εργασίας μέσω του Διαδικτύου. Και φυσικά συμφωνούμε απόλυτα, μιας και είναι ένα θέμα που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους νέους, ειδικά αυτούς που μόλις τέλειωσαν τις σπουδές τους και ξεχύνονται στην αγορά εργασίας. Γιατί; Η ικανότητα του (νέου) εργαζόμενου να μπορεί να βρίσκει εύκολα εργασία (όπως επίσης να μετακινείται σε άλλη), αποτελεί το κύριο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα ώστε να μπορεί να διεκδικεί τους καλύτερους όρους εργασίας.

Μηχανές αναζήτησης εργασίας

Οι βασικές αρχές λειτουργίας στις οποίες δουλεύουν οι μηχανές αναζήτησης εργασίας είναι για όλες παρόμοιες. Από τη μία πλευρά, προσφέρουν τη δυνατότητα εγγραφής για το χρήστη που αναζητά εργασία και στις πλείστες των περιπτώσεων η εγγραφή είναι δωρεάν. Παρέχονται στο χρήστη εργαλεία και υπηρεσίες, όπως το να συγγράψει / καταχωρήσει το βιογραφικό του (σπουδές, πείρα κλπ), να αναζητήσει στις καταχωρημένες κενές θέσεις εργασίας, να εκδηλώσει το γενικό ενδιαφέρον του (τι είδους δουλειά ζητά, ολική / μερική απασχόληση, πότε μπορεί να αρχίσει, σε ποια πόλη κλπ) και άλλες διευκολύνσεις όπως διαχείριση ειδοποιήσεων κλπ.

Η άλλη κατηγορία χρηστών είναι οι εργοδότες, οι οποίοι εγγράφονται στο σύστημα της μηχανής αναζήτησης και καταχωρούν κενές θέσεις εργασίας. Και όπως είναι ευνόητο, καταχωρούν τις προτιμήσεις τους και τα κριτήρια / προσόντα που πρέπει να τηρεί ένας υποψήφιος για τη συγκεκριμένη θέση.

Όμως, η πιο σημαντική λειτουργία των μηχανών αναζήτησης είναι η αυτόματη ταυτοποίηση του χρήστη με διαθέσιμες θέσεις εργασίας. Τα κριτήρια της ταυτοποίησης είναι από τη μία οι προτιμήσεις του χρήστη και από την άλλη, τα απαιτούμενα προσόντα που έθεσε ο εργοδότης για αυτόν/ή που θέλει να προσλάβει για τη συγκεκριμένη θέση.

Το απόρρητο και η απόκρυψη όλων / ή μερικών στοιχείων από τα προσωπικά δεδομένα του χρήστη από την κοινή θέα είναι μία σημαντική διάσταση. Για παράδειγμα, εάν ένας χρήστης ήδη εργοδοτείται σε μια δουλειά που δεν γουστάρει και θέλει να φύγει αμέσως μόλις βρεθεί κάτι άλλο καλύτερο, τότε προφανώς θα προτιμούσε να αποκρύψει το όνομά του και το όνομα του τωρινού του εργοδότη, ώστε να μην έχει προβλήματα εάν π.χ. μπει κάποιος άλλος από την τωρινή του δουλειά και τον καταδώσει στη διεύθυνση.

Είναι δυνατόν περεταίρω και διαφόρων επιπέδων στοιχεία να μπορούν να αποκρυφτούν, π.χ. επιλεκτικές πληροφορίες από το βιογραφικό, πόλη διαμονής κλπ. Θα μπορούν βεβαίως οι χρήστες να εξακολουθούν να λαμβάνουν ειδοποιήσεις. Μπορεί φυσικά όσο περισσότερη διαφάνεια τόσο πιο πολύ να κάνει ορατό το προφίλ του χρήστη σε πιθανούς εργοδότες, αλλά από την άλλη καλά είναι να μετράτε το αναπόφευκτο ρίσκο που προκύπτει.

Κυπριακές και Γενικές μηχανές Αναζήτησης εργασίας

www.careersonweb.com – Το σύστημα αυτής της ιστοσελίδας είναι πραγματικά μια πολύ καλή δουλειά. Από την αρχή μέχρι το τέλος η σχολαστική καθοδήγηση, αυτοματοποίηση, διευκόλυνση και η διαδραστικότητα, μεγιστοποιούν τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει στο χρήστη. Ειλικρινά εντυπωσιάστηκα όταν το χρησιμοποίησα και ήδη μέσω αυτού κατάφερα να βρω δουλειά σε μια-δυο φίλες. Ένα από τα καλύτερα online συστήματα κατασκευής Κυπριακής εταιρείας.

Άλλες Κυπριακές μηχανές αναζήτησης που μπορείτε να ελέγξετε: www.jobs.com.cy , www.anergos.com.cy, www.cyprusjobs.com , www.jobincyprus.com. Μερικές από αυτές δεν χρειάζονται καν εγγραφή.

Κλασσικά, η www.monster.com... για Κύπρο δεν λέει και πολλά πράγματα, αλλά για Ευρώπη και ειδικά Αγγλία είναι από τις καλύτερες. Δείτε επίσης www.eurojobs.com .

Επαγγελματική Κινητικότητα στην Ευρώπη

…πάει να πει, ότι από τη στιγμή που είμεθα ενταγμένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σημαίνει ότι όποιος θέλει να πάει να δουλέψει σε οποιαδήποτε δουλειά σε όποια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέλει, είναι ελεύθερος να το πράξει. Και το σημείο εκκίνησης γι’ αυτό, δεν είναι παρά η EURES, η Ευρωπαϊκή πύλη για την Επαγγελματική Κινητικότητα: http://ec.europa.eu/eures .

Η ιστοσελίδα λειτουργεί και στα Ελληνικά, καθώς και σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Περιέχει πληροφορίες για κενές θέσεις εργασίας σε 31 ευρωπαϊκές χώρες, δυνατότητα εγγραφής ενδιαφερομένων προς εργοδότηση, πληροφορίες για ότι χρειάζεται να γνωρίζετε σχετικά με τη ζωή και την εργασία στο εξωτερικό και πολλές άλλες χρήσιμες πληροφορίες.

Με το ίδιο σκεπτικό λειτουργεί και η Ευρωπαϊκή Πύλη Κινητικότητας των Ερευνητών: http://ec.europa.eu/eracareers . Η απασχόληση στην έρευνα προσφέρει καλές προοπτικές για μελλοντική εργοδότηση, αλλά και για το μικρό ποσοστό των επαγγελματιών που επιλέγουν να απασχολούνται πλήρως στην καριέρα τους με αυτή. Εάν σας ενδιαφέρει, ρίξτε μια ματιά σε αυτή την ιστοσελίδα. Το μόνο αρνητικό, είναι ότι για καλές πιθανότητες συμμετοχής σε σοβαρή έρευνα, πρέπει κατά πάσα πιθανότητα να κοιτάξετε για εκτός Κύπρου (που ίσως να μην είναι και τόσο αρνητικό!) (σ.σ.: μας είναι γνωστό ότι διεξάγεται αξιόλογη έρευνα και στην Κύπρο, αλλά οι θέσεις είναι περιορισμένες και για να ενταχθεί κάποιος χρειάζεται… το γνωστό).

Φοιτητές, Internships και εθελοντισμός

Εάν είστε φοιτητές / νέοι απόφοιτοι και πάτε για «κανονική εργοδότηση» μέσο του, ως συνήθως, «κανονικού» δρόμου (δηλαδή, χωρίς παρεξήγηση, αν δεν πηγαίνετε για κυβερνητικοί, fixed δουλειές και κυρίως, φυσικά, αν δεν έχετε μέσον), τότε αυτό που θα σας βρεθεί πολυτιμότερο είναι η πείρα. Και πείρα μπορείτε να αποκτήσετε μέσω πρακτικής εκπαίδευσης σε εταιρεία («internship») και ακόμα με τη δραστηριοποίηση στον εθελοντισμό. Μπορεί η πρακτική σε εταιρεία να μην πληρώνει πολλά (πόσο μάλλον ο εθελοντισμός που περιορίζεται στο να καλύπτει μόνο κάποια έξοδα), αλλά τον χρόνο που είστε φοιτητές, είναι πολύ καλές ευκαιρίες για να αποκτήσετε κάποια χρόνια εμπειρίας. Εάν το ψάξετε λίγο, θα διαπιστώσετε ότι στο «παζάρι» της αγοράς εργασίας η εμπειρία μετρά περισσότερο από όλα – οπόταν είναι καλή ιδέα να προσπαθήσετε ώσπου είστε φοιτητές να αποκτήσετε όσο περισσότερη μπορείτε, έστω από πρακτική εκπαίδευση σε εταιρεία, έστω και από εθελοντική δράση. Και εννοείται ότι πρέπει να αναδείξετε αυτές τις εμπειρίες όσο πιο δυνατά μπορείτε στο βιογραφικό σας σημείωμα.

Ανατρέξτε σε αυτές τις ιστοσελίδες: http://www.europa.eu/youth/working/traineeships/index_eu_en.html ,http://www.europa.eu/youth/volunteering_-_exchanges/index_eu_en.html , www.idealist.org .

Europass

Τι είναι το Europass; Aπό τις ιστοσελίδες του Κέντρου Παραγωγικότητας και της CEDEFOP / Europass: Εάν ενδιαφέρεστε λοιπόν για μια θέση απασχόλησης ή αναζητάτε μια εμπειρία στην Ευρώπη, ή ακόμη εάν θέλετε να εγγραφείτε σε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης ή κατάρτισης, είναι σημαντικό να παρουσιάσετε τις δεξιότητες και τα προσόντα σας με σαφή και κατανοητό τρόπο.

Το Europass είναι ένα μέσο που σας βοηθά να παρουσιάσετε τις δεξιότητες και τα προσόντα σας με τρόπο σαφή και εύκολα κατανοητό στην Ευρώπη (Ευρωπαϊκή Ένωση, χώρες ΕΖΕΣ/ΕΟΧ και υποψήφιες χώρες), ώστε να μπορείτε να κινηθείτε επαγγελματικά σε οποιαδήποτε χώρα της Ευρώπης.

Το Europass ενισχύει την προβολή και τεκμηρίωση των προσόντων, γνώσεων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων που έχουν αποκτηθεί από την επαγγελματική και την εργασιακή πορεία ενός ατόμου. Αποτελείται από πέντε έγγραφα (Βιογραφικό Σημείωμα, Διαβατήριο Γλωσσών, Κινητικότητα Europass, Συμπλήρωμα Πιστοποιητικού, Συμπλήρωμα Διπλώματος), κάθε ένα από τα οποία διαθέτει μια τυποποιημένη δομή που είναι κατανοητή και αναγνωρίσιμη σε όλη την Ευρώπη. Κατά συνέπεια, οι δεξιότητες και τα προσόντα μπορούν να παρουσιαστούν με τρόπο σαφή, κατανοητό και περιεκτικό.

Το Europass συμβάλλει στην εξεύρεση εργασίας στην Κύπρο ή στο εξωτερικό και στην υποβολή αίτησης σε ευρωπαϊκά προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Βοηθά επίσης τους εργοδότες να κρίνουν τα προσόντα των υποψηφίων ακριβέστερα και με σαφήνεια.

Μπορείτε εύκολα να δημιουργήσετε το βιογραφικό σας σημείωμα Europass ακολουθώντας τις οδηγίες και τα παραδείγματα, εδώ: http://europass.cedefop.europa.eu. Ο Εθνικός Φορέας για το Europass στη Κύπρο είναι το Κέντρο Παραγωγικότητας (ΚΕΠΑ) και μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.kepa.gov.cy/europass .

Δυσκολεύεστε να Αρχίσετε;

Μέσα – μέσα βοηθώ κανένα φίλο στο να γυρέψει για δουλειά. Από ότι φαίνεται όμως, ορισμένες γνώσεις οι οποίες είναι απαραίτητες για την εξεύρεση εργασίας (όπως η κατασκευή βιογραφικού σημειώματος, επιστολής, ηλεκτρονική αλληλογραφία, αναζήτηση στο Διαδίκτυο, εγγραφή σε ιστοσελίδες κ.α), καθόλου δεν διδάσκονται σε κάποια πανεπιστήμια. Τις προάλλες μάλιστα συνομιλούσα με μια γνωστή μου η οποία ήθελε να γυρέψει για μια καλύτερη δουλειά, αλλά όταν τη συμβούλεψα να κάνει μερικές απλές κινήσεις (να αναζητήσει στο Διαδίκτυο για εταιρείες, να βρει τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και να στείλει σε αυτές μια ανοικτή επιστολή με συνημμένο το βιογραφικό της), διαπίστωσα ότι, παρόλο που στον τομέα της είναι ικανή επαγγελματίας, τίποτα από αυτά δεν μπορούσε να κάνει επειδή δεν κατείχε αυτές τις βασικές ικανότητες.

Κι όμως, δεν είναι δα και τίποτα δύσκολο, κανένας δεν γνώριζε γι’ αυτά τα πράγματα από γεννησιμιού και αν δεν ρωτήσεις, αν δεν ανακατώσεις, δεν κάνεις τίποτα. Εάν διαπιστώνετε ότι εσείς (η κάποιος/α άλλος/η που θέλετε να βοηθήσετε) έχετε ελλείψεις σε αυτά τα βασικά θέματα του διαδικτύου και θέλετε να αρχίσετε από κάπου, ιδού: Για κατασκευή καλού βιογραφικού, με μια απλή έρευνα στο διαδίκτυο εύκολα θα βρείτε καλές συμβουλές, ή κοιτάξτε αυτόν τον οδηγό: www.amalgamacy.info/CVBOOKLET.pdf . Αν θέλετε ένα δείγμα καλογραμμένου βιογραφικού σίγουρα μπορείτε με μια απλή αναζήτηση στο Διαδίκτυο να βρείτε και από μόνοι σας όσα παραδείγματα χρειάζεστε (παράδειγμα: www.amalgamacy.info/CV.pdf).

Ακόμη, δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ότι κάποιοι που επιθυμούν να ψάξουν για δουλειά μέσω του Διαδικτύου κατέχουν συνάμα όλες τις βασικές ικανότητες του Διαδικτύου (email, browsing, registration κλπ). Οπόταν, ιδού ακόμα ένας σύντομος οδηγός ο οποίος γράφτηκε όσο πιο απλά και στρωτά γίνεται που οποιοσδήποτε μπορεί να τον ακολουθήσει: www.amalgamacy.info/InternetGuideBooklet.pdf . Αν δεν το χρειάζεστε εσείς, τότε ίσως κάποιος άλλος που ξέρετε και θέλετε να βοηθήσετε.

Ορέστης Τριγγίδης

orestis@tringides.com | http://ITslavery.blogspot.com

Τι κάνεις εκεί ρε λουφαδόρε;

Μιλώντας αόριστα για να διατηρήσουμε την ανωνυμία (και για να μη μας κάνουν μήνυση), ένας διευθυντής τμήματος μιας μεγάλης εταιρείας στην Κύπρο, προσέλαβε έναν ειδικό σε θέματα ασφαλείας δικτύου για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην εταιρεία. Η έγνοια του κουμπάρου ήταν κατά πόσο οι υπάλληλοι του την ώρα που αυτός κάθεται στο γραφείο του και δεν τους βλέπει, αν δουλεύουν με τους υπολογιστές, ή αν χασομερούν στο Ίντερνετ. Και αν χασομερούν, που χασομερούν; Διαβάζουν / Αποστέλλουν emails σε φίλους; Συνομιλούν με προγράμματα στυλ messenger; Τι κάνουν; Σε ποιες ιστοσελίδες πάνε; Πόση ώρα και τι κάνουνε εκεί; Τι κατεβάζουν; Και άλλα τέτοια.

Προφανώς ο μάστρος είχε τις υποψίες του: Μπορεί π.χ. όπως έκανε ξαφνικές εφόδους στους υπαλλήλους του αυτοί να τρόμαζαν «κάπως περισσότερο από το αναμενόμενο», μπορεί να νόμισε ότι τους τσάκωσε μερικές φορές «στα πράσα» την ώρα που έκαναν «click away» για να κλείσουν ένα «ύποπτο» παράθυρο, μπορεί να τους «σύλλαβε» καμιά φορά να χαμογελούν καθώς έβλεπαν στην οθόνη (πράγμα ασύλληπτο! ΠΩΣ γίνεται υπό κανονικές συνθήκες κάποιος να χαμογελά στη δουλειά;!;) και άλλα τέτοια ανασφαλή. Όπως και να είχε το πράμα, ο τόπος είχε τις δικές του ερμηνείες και τους δικούς του λόγους για να λάβει δράση.

Στο ζουμί: Σε αυτές τις περιπτώσεις η στρατηγική είναι περίπου η ίδια και αυτή ακολούθησε ο γνωστός μου - ως εξής: Χωρίς να δημιουργείται ανησυχία στους υπαλλήλους (ώστε να συνεχίσουν να ενεργούν όπως κάνουν πάντα υπό συνθήκες ρουτίνας) και χωρίς να ενημερώνεται κανείς για οτιδήποτε αλλαγές, εγκαθίστανται μερικά απλά προγμραμματάκια σε συστήματα «κλειδιά». Δηλαδή, με μια σύντομη επεξήγηση: τα προγραμματάκια αυτά εγκαθίστανται σε συστήματα όπου περνά όλο το Internet / Network traffic της επιχείρησης (π.χ. σε servers, gateways κλπ) και έπειτα καταγράφουν όλη την επικοινωνία («traffic») σε αρχεία («logs»). Παρόμοια προγράμματα μπορούν να εγκατασταθούν και σε email servers της εταιρείας (για πιο συγκεκριμένη έρευνα υπό ειδικά κριτήρια) καθώς και άλλα διαγνωστικά προγράμματα. Μετά από μια-δυο εβδομάδες, όλα τα logs και διαγνωστικά αποτελέσματα μαζεύονται από τον ειδικό, και υπόκεινται σε ευρηματική επεξεργασία (αποκλειστικά ή /και με τη βοήθεια άλλων ειδικών προγραμμάτων) και voila: ουσιαστικά και περιεχτικά αποτελέσματα που επεξηγούν την κατάσταση σε μορφή αναφοράς και στατιστικών.

Δεν θα κολλήσουμε σε τεχνικές λεπτομέρειες για το πώς ακριβώς διεξάχθηκε η έρευνα, σημασία έχουν τα αποτελέσματα. Και τα αποτελέσματα στην παρούσα ιστορία, ήταν τα εξής: Οι υπάλληλοι φέρονταν να ήταν ως επί το πλείστον καθαροί. Πέρα από κάτι messengers που έτρεχαν σε ορισμένους υπολογιστές, μερικά προσωπικά emails που αποστέλλονταν μέσω των λογαριασμών ηλ. ταχυδρομείου της εταιρείας και μερικά cnn.com, οι υπάλληλοι δεν φέρονταν να αποσπώνται πολύ από τη δουλειά τους, ούτε να κάνουν ιδιαίτερη χρήση downloads ή online videos και να χασομερούν, εκτός ίσως λίγο στο διάλλειμα τους, πράγμα που το δικαιούνται και αποτελεί φυσιολογική πράξη.

Τα αποτελέσματα όμως, υποδείκνυαν ότι υπήρχε μια εξαίρεση στο προσωπικό. Κάποιος ήταν ιδιαίτερα «ζαβολιάρης». Εν ώρα γραφείου, ο συγκεκριμένος υπάλληλος κατέβαζε ένα μεγάλο όγκο δεδομένων (φωτογραφίες και τέτοια) και μάλιστα από «άτακτες» ιστοσελίδες. Και όταν λέω «άτακτες» δεν εννοώ όπως τα «άτακτα μωρά», αλλά (φυσικά) πορνό. Gay πορνό.

Ποιος ήταν λοιπόν αυτός ο τύπος που εν ώρα εργασίας, ενώ οι άλλοι δούλευαν αυτός περνούσε το χρόνο του ευχάριστα με τον δικό του τρόπο; Ε λοιπόν εάν δώσετε τώρα βάση στον επίτιτλο αυτής της ιστορίας, εύκολα θα μαντέψετε ότι δεν ήταν κανένας άλλος από τον ίδιο τον διευθυντή που ο ίδιος προσέλαβε τον ειδικό για να διερευνήσει... Και σωστά αναρωτιέστε: Τι στο καλό (δεν) σκέφτονταν; Προφανώς νόμιζε ότι ο έλεγχος θα τους έπιανε όλους... εκτός απ’ αυτόν. Με λίγα λόγια, IQ παπουτσόσυκου που πιάστηκε στη δική του φάκα.

Μην περιμένετε να σας πούμε το τι επακολούθησε. Αν θέλετε την επίσημη εκδοχή: «αυτή η ιστορία δεν συνέβηκε ποτέ».

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Πολίτης" -Κωδικός άρθρου: 811818 - 10/08/2008, Σελίδα: 76 εδώ)

Ορέστης Τριγγίδης

orestis@tringides.com , http://tringides.blogspot.com

Οδηγός Διαδικτυακών Αγορών για Κυπραίους Πρωτάρηδες

...και όχι μόνο για «πρωτάρηδες»

«Μα κάμνουν τούτα τα πράματα για την Κύπρο;»

Σε email που μας έστειλε ένας φίλος αναγνώστης, μας εισηγήθηκε να ασχοληθούμε με το πράγματι πολύ ενδιαφέρον θέμα των «Διαδικτυακών Αγορών από Κύπρο» και να φτιάξουμε, κατά τα λεγόμενά του, κάτι σαν «Online shopping for Cypriot dummies». Ενώ οι Αγορές / Συναλλαγές μέσω του Διαδικτύου δεν είναι ούτε κάτι το νέο, ούτε δα και τίποτα τρομερά πολύπλοκο, εν τούτοις επειδή στην επαγγελματική καθημερινότητά μας παρατηρούμε πολλή κόσμο στην Κύπρο να δυσκολεύεται και να έχει (εύλογες) απορίες περί του θέματος, αποφασίσαμε να αφιερώσουμε μερικές σελίδες του «ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ» με στόχο την ενημέρωση και δημιουργία επίγνωσης πάνω σ’ αυτό το θέμα.

Παίρνοντας τα πράγματα εξ’υπαρχής, εάν κάποιος το σκεφτεί λίγο, η όλη ιδέα του «online μαγαζιού» που να στοχεύει την Κυπριακή αγορά, ίσως να μην ακούγεται και τόσο καλή εκ πρώτης άποψης. Η Κύπρος όντας μικρή, όλα είναι κοντά, ο καιρός πάντα καλός για να πας ψώνια, μας αρέσει να «ψαχουλεύουμε» εξονυχιστικά κάτι πριν το αγοράσουμε (ακόμα και το ψωμί μερικές φορές... μπλιάχ!) και φυσικά (σε όσους από μας) αρέσει να επιδιδόμαστε στο γνωστό σπορ του ανατολίτικου-στυλ παζάρεμα. Με το «ρε φιλούιν», με το «ρε κουμπάρε», είμαστε γενικά λαός που του αρέσει να μιλά (πολύ), ειδικά όταν παίζονται αγορές στη μέση. Να τηλεφωνά, να ρωτά κάθε λεπτομέρεια... όχι επειδή είμαστε και οι πιο «έξυπνοι καταναλωτές» του κόσμου, αλλά απλά μας αρέσει να κάμνουμε «καρκασιαλλίκι» όσο αφορά τις αγορές μας. Προτιμούμε την άμεση προσωπική επαφή με το προϊόν που μας ενδιαφέρει, με τον πωλητή... και ειδικά αν είναι «ο κολλητός του παπά μου» ή ο «κουμπάρος του ανιψιού μου» ε, τότε το πράμα επιβάλλεται για λόγους αρχής.

Ωραία και γραφικά όλα αυτά, δεν συμφωνείτε; Τουλάχιστον σίγουρα χαμογελάτε την ώρα που τα διαβάζετε και ας σιωπηρά ομολογήσουμε ότι αναγνωρίζουμε τουλάχιστον ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μας που ταιριάζει σ’ αυτό το προφίλ.

Όμως, παρά όλων των κλισέ που ακούμε συχνά του στυλ «τώρα με τη νέα εποχή του διαδικτύου...» ή «ο χρήστης πρέπει να εκσυγχρονιστεί με την νέα εποχή των ηλεκτρονικών αγορών...» και λοιπά νερόβραστα, το να αγοράζουμε μέσω του Διαδικτύου δεν μας υποχρεώνει κατ’ ανάγκη να ξεχάσουμε για πάντα τις αγοραστικές μας συνήθειες και να «υποταχτούμε ολοκληρωτικά στη νέα τάξη πραγμάτων του κρύου και απρόσωπου διαδικτύου», καλή ώρα όπως ένα online μαγαζί.

Η συνήθης νόηση του κόσμου όταν συγκρίνει το «shopping μέσω διαδικτύου» vs. το «shopping μέσω Μακαρίου», είναι ότι αποτελούν δύο εντελώς ξεχωριστά πράγματα και ότι το ένα «αντιμάχεται» το άλλο - συγκεκριμένα, στον τρόπο αγοράς (ηλεκτρονική συναλλαγή vs. «ριάλια στο σιέριν»), τρόπο απόκτησης των αγαθών (αποστολή μέσω ταχυδρομείου vs. «πιάννω τα τωρά τζιαι φεύκω») και στον τρόπο αντιμετώπισης του πελάτη («please enter quantity» vs. «καλώς τα παιδκιά, πως να σας βοηθήσω;») και ούτω καθεξής.

Κατά πόσο όμως αυτές οι διαφορές πράγματι αποτελούν, σώνει και καλά, «τεράστιο χάσμα καταναλωτικής κουλτούρας», μόνο υπερβολή θα ήταν αυτό, αφού όπως θα διαπιστώσετε από τον παρόν «Οδηγό», οι online αγορές δεν είναι δα και τόσο «απίστευτα δύσκολη» υπόθεση, φτάνει όμως να έχουμε υπόψη μας δυο-τρία πράγματα.

Συμβουλές για Διαδικτυακές Αγορές από Διεθνείς Ιστοσελίδες

Κατά πάσα πιθανότητα ένα προϊόν που βάλατε στο μάτι καθώς σερφάρατε στο Διαδίκτυο, να πουλιέται μέσω ενός online μαγαζιού που δεν έχει φυσική παρουσία στην Κύπρο, αλλά βρίσκεται στο εξωτερικό. Με αυτά τα δεδομένα (και έπειτα από συζήτηση που είχαμε με τον αναγνώστη / εισηγητή, Τάσο Αναστασίου), σας συστήνουμε να έχετε υπ’ όψη σας τα εξής:

• Πρώτον, τα περισσότερα online μαγαζιά δεν κάνουν αποστολές εμπορευμάτων στην Κύπρο. Μπορεί μεν να λένε ότι στέλνουν «στην Ευρώπη», αλλά όταν κοιτάξετε τη λίστα τους για ποιες χώρες θεωρούν ότι ανήκουν στην Ευρώπη, δεν έχουν την Κύπρο (ακόμα) μέσα – ανήκουμε πολλές φορές στην κατηγορία «rest of the world». Ακόμα και εάν στέλνουν Κύπρο, συχνά μας αναγκάζουν να χρυσοπληρώσουμε το shipping. Άρα, αφού λοιπόν πολύ λίγα διεθνή online μαγαζιά στέλνουν στην Κύπρο, δεν είναι ανάγκη μόλις ανακαλύψουμε ένα καινούργιο online μαγαζί να πάμε να εγγραφούμε («register»). Μόλις βρούμε μια ωραία ιστοσελίδα με καλές τιμές, το πρώτο που θα πρέπει να κάνουμε είναι να πάμε στο «customer service» της ιστοσελίδας και να ελέγξουμε κατά πόσο αποστέλλουν τα προϊόντα στον ομφαλό του κόσμου - την Κύπρο. Δυστυχώς τα πιο πολλά online μαγαζιά δεν αποστέλλουν και τελικά θα μας μείνει ο κόπος.
• Εάν είστε πατριώτης, μην παραξενευτείτε που πολλά online μαγαζιά έχουν την Κύπρο με τον εξής τρόπο: «Cyprus (republic)» και «Cyprus (Turkish)». Φυσικά, μερικά είναι πιο «πολιτικώς ορθά»: «Cyprus», «Cyprus (Not administered area)» και άλλα πιο «ωμά»: «Cyprus», «Cyprus (North)».
• Πολλά online μαγαζιά ζητούν να επιβεβαιώσουμε (να «αποδείξουμε») την διεύθυνση χρέωσης μας («billing address»). Εάν το προϊόν τους δεν το θέλετε και άμεσα τότε αφήστε τους να περιμένουν - σιγά να μην στείλω το λογαριασμό του τηλεφώνου μου στον Αμερικάνο! Εάν όμως θέλετε άμεσα το προϊόν τους (όπως εγώ ήθελα το ρολόι με το κρυμμένο USB drive των 2 gigabyte από το Thinkgeek.com) τότε θα αναγκαστείτε να υποπέσετε στον εξευτελισμό. Σκανάρετε ένα λογαριασμό τηλεφώνου τους και στείλτε τους τον. Πάντως εξυπνάδες του στυλ «μα είναι στα Ελληνικά» δεν πέτυχαν ..
• Εάν δεν εμπιστεύεστε την καινούργια ιστοσελίδα που βρήκατε, τότε απλά στείλτε τους ένα email με μια απορία (έστω και χαζή). Ανάλογα με την ταχύτητα και τον τρόπο που θα σας απαντήσουν, θα καταλάβετε εάν είναι επαγγελματίες.
• Να είστε και λίγο πονηροί. Το «εγώ στραώνω και πουλώ τζιαι εσού άμπλεπε τζιαι αγόραζε» δεν ισχύει για την Κύπρο μόνο. Μην περιμένετε ότι το iPhone των 100 δολαρίων που σας διαφημίζει ο Κινέζος στο dhgate.com ότι είναι αυτό που έχετε υπόψη σας.
• Χρόνος Παράδοσης. Μέχρι να φτάσει στην Κύπρο το πακέτο όλα καλά. Μετέπειτα, τα Κυπριακά Ταχυδρομεία θα σας φέρουν μια κόλλα για να το παραλάβετε από το ταχυδρομείο. Ο χρόνος μέχρι να φέρει την άσπρη (ή πράσινη, εάν είναι συστημένο) κόλλα ο ταχυδρόμος είναι φυσικά απροσδιόριστος και στηρίζεται στην αρχή του «όποτε μπορέσει ο άνθρωπος» . Βέβαια είναι και η λύση του DHL, ή του FedEx, ή του UPS, αλλά όπως λέμε στα κυπριακά – «κόφκουν κκελλέ».
• Κομμένες οι εξυπνάδες του στυλ «μα δεν ήρθε - στείλτε μου τα λεφτά μου». Πολλές φορές (και ιδιαίτερα τα Χριστούγεννα) τα πράγματα που αγοράσαμε αργούν υπερβολικά να έρθουν. Φυσικά και θα στείλουμε email για να τους το πούμε. Οι περισσότερες εταιρείες, εάν τελικά δεν έρθουν τα πράγματα σας, σας επιστρέφουν τα χρήματά σας στη Visa. Ας πάρουμε αυτό το σενάριο: μόλις πάρετε την επιστροφή των λεφτών, εν τέλει έρχεται και η άσπρη η κόλλα από το ταχυδρομείο για να παραλάβετε το πακέτο. Άρα, τελικά ήρθε και το προϊόν που παραγγείλατε και πήρατε και τα λεφτά πίσω. Εδώ θα πρέπει να φανείτε έντιμοι. Στείλτε email και αναφέρετέ το στην εταιρεία και ζητήστε τους εσείς να τους στείλετε τα λεφτά πίσω. Ο λόγος είναι απλός: «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα». Αυτά τα κολπάκια τα κάμνουν πολλοί Κύπριοι - μάλιστα ένας φίλος το ανήγαγε σε επιστήμη. Στο τέλος όμως θα βγάλουμε κακό όνομα και η Κύπρος θα μπει σε καμιά μαύρη λίστα παρέα με τη Νιγηρία.
• Κυπριακά Τελωνεία: Εάν απορείτε με ποια κριτήρια φορολογούνται με ΦΠΑ τα προϊόντα που παραγγείλατε από το εξωτερικό, το ίδιο απορούμε και ‘μεις. «Άγνωσται αι βουλαί των Κυπριακών Τελωνείων». Επί του παρόντος, θεωρούμε πολιτικά ορθό να μην κακολογήσουμε κανένα, οπόταν, είτε ρωτήστε να μάθετε, είτε πάρτε τα δικό σας ρίσκα, είτε απλά βάλτε κανένα μέσο.
• VISA: Aν το προσέξατε, ουδέποτε το ποσό σε δολάρια είναι αντίστοιχο σε ευρώ στο τέλος της ημέρας. Παράδειγμα, βρίσκετε κάτι που σας αρέσει, πηγαίνετε στο ΧΕ currency converter ( www.xe.com/ucc ) και το μετατρέπετε σε ευρώ. Το αγοράζετε, αλλά μετά από 2-3 μέρες, όταν θα μπείτε να ελέγξετε το ebank σας, θα δείτε ότι το ποσό σε ευρώ είναι μεγαλύτερο. Η Visa international χρεώνει 2.5% για τον κόπο της για συναλλαγές σε διαφορετικά νομίσματα.
• Πολύ διαδεδομένος είναι ο τρόπος πληρωμής μέσω PayPal (www.paypal.com). Πιο ασφαλές μεν, αφού δεν μαθαίνει κανείς τον αριθμό της Visa κάρτας σας, αλλά χρεώνει πιο πολλά. Πολλές φορές μέχρι και 3% και η τιμή συναλλάγματος δολαρίου-ευρώ που δίνει δεν είναι και η καλύτερη. Δεν έρχεται και τόσο «δωρεάν» η ασφάλεια λοιπόν.
• Internet Visa. Πολύ καλή κίνηση. Έστω και αν κάποιος καταφέρει να σας κλέψει τα στοιχεία της Internet Visa σας, ο λογαριασμός δεν θα έχει λεφτά μέσα για να κλαπούν. Εννοείται ότι θα έχετε και πρόσβαση ebank για να έχετε άμεσο έλεγχο. Για περισσότερες πληροφορίες για το πώς μπορείτε να αποκτήσετε μία κάρτα Internet Visa και πρόσβαση ebank, μπορείτε να αποταθείτε στην τράπεζά σας.
• Πολλές φορές το amazon.com και το amazon.co.uk (μπορείτε να μπείτε και στα δύο με τους ίδιους κωδικούς) για το ίδιο βιβλίο/προϊόν έχουν διαφορικές τιμές. Σίγουρα είναι απαραίτητο να γνωρίζετε την ισοτιμία του ευρώ με το δολάριο ή τη στερλίνα, ώστε να εκμεταλλευτείτε τη διαφορά της τιμής υπέρ σας.

· Αν σας επερίπαιξε ο «Αμερικάνος» και δεν σας έστειλε το εμπόρευμα που παραγγείλατε, ή αν σας έκαμε καμιά στραβή με την πιστωτική κάρτα, μπορείτε να δοκιμάσετε να αποταθείτε στην τράπεζα σας και να αμφισβητήσετε τη συναλλαγή. Σε πολλές περιπτώσεις, συνήθης τακτική των τραπεζών όσο αφορά κατάχρηση πιστωτικής κάρτας από τρίτο στο διαδίκτυο είναι να σας επιστραφούν όλα ή μέρος των χρημάτων σας.

Κυπριακά Online Μαγαζιά: Αξίζουν να τους ρίξετε μια ματιά

Υπάρχουν διάφορα Κυπριακά Online Μαγαζιά για να ελέγξετε. Ένα από αυτά είναι το Emporion Plaza (θυγατρική εταιρεία της ΑΤΗΚ – www.eplaza.com.cy). Στην περίπτωση αυτή, πιο σωστός χαρακτηρισμός θα ήταν το «online πολυκατάστημα», δηλαδή, πολλά άλλα «καταστήματα» (τα οποία προϋπάρχουν για χρόνια) έχουν τον δικό τους χώρο κάτω από την ίδια «εστία» (το Emporion Plaza).

Άλλα online μαγαζιά που εμπορεύονται στην Κύπρο τα οποία εξειδικεύονται σε ηλεκτρονικές συσκευές είναι τα www.e-shopcy.com.cy , το www.pixmania.com.cy , και το www.ipelagos.com . Δεν θέλουμε να μεροληπτήσουμε υπέρ κανενός (και ιδίως κατά αυτών που δεν αναφέρουμε εδώ). Από την άνεση του σπιτιού σας, ανεπιφύλακτα σας συνιστούμε να μπείτε για όση ώρα θέλετε, όποια ώρα θέλετε, να συγκρίνετε τιμές και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα. Κανένας δεν θα σας αγχώσει «συγνώμη κύριε, κλείνουμε για το μεσημέρι». Όλες οι λεπτομέρειες των προϊόντων κάτω από το δάκτυλό σας (κλιιικ!).

Θα προσέξετε ότι αρκετά προϊόντα πλασάρονται σε φτηνότερες τιμές από ότι θα τα αγοράζετε αν πηγαίνατε εσείς σε ένα μαγαζί. Επιπλέον πλεονεκτήματα (σε κατανοητή γλώσσα): γλιτώνεις πεζίνα, γλιτώνεις πάρκινγκ, γλυτώνεις το πρωινό του Σάββατο σου, γλυτώνεις το 9-ευρω στον καφενέ της Μακαρίου, γλυτώνεις τις ώρες σου, αγοράζεις ότι ώρα θέλεις, είναι και πιο φτηνά, και τα φέρνουν και στο σπίτι. Εάν απορείτε αν «κάμνουν delivery φραπέ», αυτό να το κάνετε μόνοι σας επειδή δεν κάμνουν – λιώνουν τα παγάκια ώσπου να το φέρουν!

Το καλό με τα Κυπριακά online μαγαζιά (τα οποία βέβαια έχουν φυσική υπόσταση στην Κύπρο), είναι ότι γνωρίζετε ποιοι είναι και που βρίσκονται. Ο «άνθρωπος» που βρίσκεται «πίσω από τον πάγκο» δεν είναι ένας «Εγγλέζος» ή «Αμερικάνος» στην άλλη άκρη του κόσμου που «ξέρω τον για ξέρει με; που ξέρω αν θα μου γελάσει ή όχι; και αν μου γελάσει που τον βρίσκω μετά;». Πολύ πιθανόν να έχετε και κάποιο μακρινό θείο κάπου εκεί μέσα. Αν λοιπόν σας γελάσουν, ξέροντας ποιοι είναι και πού βρίσκονται, μπορείτε να πάτε να τους βρείτε και να «ξεκαθαρίσετε» τις διαφορές σας από κοντά. Ή, αν σας κάμνουν «μουσκουρούθκια» και δεν σας δίνουν τα λεφτά σας πίσω, μπορείτε να πείτε του κουμπάρου σας που είναι αστυνομικός να πάει να εξηγηθεί και να εισπράξει αυτός. (σ.σ.: για τους λίγους άτυχους που δεν έχουν κουμπάρο αστυνομικό, έχω ένα φίλο που ξέρει κάποιον που κάνει αυτή τη δουλειά για σας με ένα μικρό ποσοστό).

Ένα σημείο που αξίζει αναφοράς, είναι η εγγραφή («registration») που προαπαιτείται να κάνετε σε ένα online μαγαζί πριν προχωρήσετε σε αγορά. Πριν πείτε «Ε και; όλα τα online μαγαζιά απαιτούν εγγραφή και μας ζαλίζουν με τις πληροφορίες που ζητούν», ο λόγος που ο χρήστης εγγράφεται, είναι ώστε στην επόμενη αγορά πληροφορίες όπως η διεύθυνση του παραλήπτη να είναι ήδη καταχωρημένες, γλιτώνοντας έτσι χρόνο και αποφεύγοντας λάθη στη νέα παραγγελία. Επιπλέον ο αγοραστής μπορεί να βλέπει το στάδιο που βρίσκεται η παραγγελία του, να διατηρεί «wish list» με προϊόντα που τον ενδιαφέρουν για μελλοντικές αγορές, ώστε να γίνονται αυτόματες ειδοποιήσεις όταν είναι διαθέσιμα ή σε προσφορά και άλλα τέτοια βολικά πραγματάκια. Κάνοντας εγγραφή (λογαριασμό), βάση των αγορών σας το σύστημα «καταλαβαίνει» τις προτιμήσεις και τα ενδιαφέροντα σας και σας ειδοποιεί αναλόγως για νέα προϊόντα ή προσφορά.

του Ορέστη Τριγγίδη

orestis@tringides.com | http://www.amalgamacy.info

και του Τάσου Αναστασίου

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΠΟΛΙΤΗΣ" - 29/06/2008, Σελίδα: 50, Κωδικός άρθρου: 802612 - http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=802612&-V=archivearticles&-p

Ρατσισμός και Οπισθοδρόμηση από τη Veoh

Η Veoh μπλοκάρει όλες τις φτωχές και μικρές χώρες (συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου)

Σε μία πρωτοφανή κίνηση στα χρονικά του Διαδικτύου, η διαδικτυακή υπηρεσία βίντεο Veoh, μπλόκαρε άνευ προειδοποίησης τις περισσότερες χώρες του κόσμου (τις οποίες θεωρεί είτε πολύ φτωχές, είτε ασήμαντα μικρές) από το να έχουν οποιαδήποτε πρόσβαση στο διαδικτυακό της χώρο.

Η Veoh δεν προειδοποίησε κανένα από τους χρήστες σε αυτές τις χώρες ότι επρόκειτο να μπλοκάρει την πρόσβαση στις χώρες τους. Αποτέλεσμα ήταν, όσοι από τους χρήστες είχαν φορτώσει κάποιο βίντεο στην υπηρεσία (ουσιαστικά προσφέροντας περιεχόμενο δωρεάν στη Veoh), να μην μπορούν ούτε να έχουν πρόσβαση σε αυτό, ούτε να το αποσύρουν (μιας και δεν θα τους ωφελούσε σε τίποτα πλέον να το είχαν φορτωμένο στη Veoh), αλλά επίσης ούτε να το επαναφέρουν στο σκληρό τους δίσκο σε περίπτωση που δεν είχαν αποθηκευμένο το αυθεντικό αρχείο. Επιπλέον, όσοι άλλοι χρήστες είχαν «εμπεδώσει» («embed») στη δική τους ιστοσελίδα κάποιο βίντεο από τη Veoh, ξαφνικά το έμπεδο βίντεο σταμάτησε να παίζει στην ιστοσελίδα τους, μένοντας έτσι εκτεθειμένοι προς τους επισκέπτες τους.

Με άλλα λόγια, η Veoh στυγνά εκμεταλλεύτηκε τους χρήστες, «κλέβοντας» τα βίντεο που καταχώρησαν, χωρίς να τους δώσει καμία προειδοποίηση, φοβούμενη πιθανώς ότι οι επηρεαζόμενοι από το μπλόκο χρήστες θα απέσυραν τα βίντεό τους από την υπηρεσία (καθιστώντας την έτσι φτωχότερη σε περιεχόμενο, άρα και λιγότερο δημοφιλές). Δυστυχώς όμως αυτό είναι το λιγότερο. Οι διαστάσεις αυτής της κίνησης που αποτελεί καθαρά διάκριση αγγίζουν τα όρια της περιφρόνησης, της προκλητικότητας και της υπεροψίας. Με ποιο τρόπο όμως;

Ποιες χώρες μπλοκαρίστηκαν και γιατί;

Προφανώς, ένα από τα κριτήρια της Veoh για αυτή την απόφαση ήταν η οικονομική κατάσταση που βρίσκεται μια χώρα: όσο πιο φτωχή, τόσο λιγότεροι χρήστες με σύνδεση στο διαδίκτυο, άρα τόσο λιγότεροι βλέπουν τις διαφημίσεις τους, άρα να παν στο… καλό. Από ότι φαίνεται, κριτήριο δεν αποτέλεσε ο πληθυσμός μιας χώρας (και άρα το εν δυνάμει μέγεθος της Αγοράς της). Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ήταν ο αποκλεισμός χωρών όπως η Ινδία (δεύτερη στον κόσμο πληθυσμιακά με 1.1 δις.), η Ινδονησία (τέταρτη με 231 εκ.), Βραζιλία (πέμπτη με 184 εκ.) και Πακιστάν (έκτη με 163 εκ.). Πόσο ορθολογιστικό όμως ήταν αυτό; Το οξύμωρο σ’ αυτή την απόφαση είναι το γεγονός ότι συγκεκριμένα η Ινδία και η Βραζιλία είναι 5^η και 6^η στην κατάταξη των χωρών με τους περισσότερους χρήστες διαδικτύου, με 42 και 39 εκατομμύρια χρήστες αντιστοίχως.

Επίσης αποκλείστηκαν μικρές χώρες, παρόλο της εύρωστης / ισχυρής / σταθερά ανελισσόμενης οικονομίας που έχουν και ασχέτως των υψηλών ποσοστών χρηστών του Διαδικτύου σε αυτές τις χώρες. Χώρες όπως η Ισλανδία (3^η παγκοσμίως σε ποσοστό χρηστών διαδικτύου) και το Λουξεμβούργο (10^ο παγκοσμίως σε ποσοστό χρηστών, με εξαιρετικά υψηλό βιοτικό επίπεδο και οικονομία), έχουν μπλοκαριστεί. Ευνόητο ότι, υπό αυτές τις περιστάσεις, η Κύπρος δεν είχε καμία ελπίδα (κρίμας τις Κυπριακές σειρές, εκπομπές, τις Πατάτες Αντιναχτές οι οποίες αποκλειστικά φιλοξενούνταν στη Veoh).

Ακόμα ένα σημείο που υποδεικνύει την επιπολαιότητα αυτής της επιλογής, είναι η διαγραφή χωρών που δεν είναι μεν ιδιαίτερα μεγάλες και οικονομικά δυνατές, αλλά αποτελούν κοιτίδες ανάπτυξης εφαρμογών του Διαδικτύου και της Πληροφορικής, όπως η Ινδία και η Εσθονία.

Άρα, εάν όλα αυτά φαίνονται «κουφά», τότε με ποια λογική η Veoh έφτασε σε αυτή την απόφαση; Όπως αναφέρθηκε ήδη, ουδεμία προειδοποίηση προηγήθηκε από τη Veoh, καθώς και η επίσημη απάντησή τους (η οποία ήταν λακωνική) περιορίστηκε να αναφέρει ότι «επανα-εστιάζουν τους πόρους τους». Βέβαια, εάν νομίζουν ότι μπλοκάροντας μία χώρα τους εξοικονομεί bandwidth κάθε άλλο παρά λογικό είναι, αφού ο πρωταρχικός σκοπός της ύπαρξης του Διαδικτύου / Παγκόσμιου Ιστού, είναι το γεγονός ότι επιτρέπει σε οποιονδήποτε πολύ φτηνά να περάσει το μήνυμα του ανά το παγκόσμιο. Έτσι, αφού το επικαλούμενο «κόστος» ουσιαστικά δεν είναι καν κόστος, τότε γιατί;

Γιατί αυτό αποτελεί διάκριση;

Φανταστείτε αυτό: Όλη η Κεντρική και Λατινική Αμερική, ολόκληρη η Αφρική, το μεγαλύτερο μέρος της Ασίας, όλες οι μικρές χώρες, όλες οι «φτωχές» χώρες (συμπεριλαμβανομένων και χωρών της ΕΕ), οι περισσότερες μη-Αγγλοσαξονικές χώρες, έχουν αποκλειστεί.

Γιατί αυτό αποτελεί διάκριση; Επειδή το «Διαδίκτυο» και ο «Παγκόσμιος Ιστός» δεν είναι απλά ένας μεμονωμένος δρόμος σε μία πόλη μίας χώρας, αλλά κατ’ουσίαν μια ενιαία γειτονιά όπου όλοι έχουν ίση πρόσβαση, καθιστώντας τους γεωγραφικούς περιορισμούς (π.χ. «δεν μπορώ να επισκεφτώ το μαγαζί Α στην πόλη Β της Χώρας Γ επειδή είναι μακριά») να μην υφίστανται σαν πρόσχημα. Έτσι, με το να μπλοκάρει κάποιος την είσοδο σε ένα χρήστη στο Διαδίκτυο, βάση της χώρας καταγωγής του και την οικονομική του κατάσταση, είναι σαν να πηγαίνω στο εστιατόριο της γειτονίας μου και ο ιδιοκτήτης να με διώχνει επειδή είμαι ξένος, Πόντιος, ή μαύρος. Απλά είναι διάκριση, είναι ρατσισμός.

Δεν είναι ευρέως γνωστό, αλλά αυτοί που σχεδίασαν και στη συνέχεια ανέπτυξαν το Διαδίχτυο όπως το γνωρίζουμε σήμερα, με τις συνεπαγόμενες βασικές τεχνολογίες όπως τον «Παγκόσμιο Ιστό», πρωτόκολλο «http», γλώσσα «html», ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κλπ, καθώς και αυτοί που ήταν και είναι υπεύθυνοι για τους βασικούς κανόνες που διέπουν το Διαδίκτυο, ευτυχώς ήταν άνθρωποι λογικοί, δίκαιοι, σοφοί και ηθικά σκεπτόμενοι. Αν δεν ήταν αυτές οι συγκυρίες (και αν το Διαδίκτυο διοικούνταν από τίποτα οπορτουνιστές, καλή ώρα), τότε πιθανότατα αυτές οι τεχνολογίες να ήταν «κλειστές» σε λίγες εταιρείες που θα κρατούσαν τα εμπορικά δικαιώματα και ουδέποτε θα επιτυγχάνονταν η διάδοση που χαίρει τώρα το Διαδίκτυο.

Οι βασικές αρχές του «Net Neutrality» (ουδετερότητα), ότι δηλαδή από τη σύλληψη του ευρέως διαδεδομένου Διαδικτύου, όλοι οι χρήστες δικαιούνται να έχουν ίση πρόσβαση σε αυτό, μόλις έχουν πάει στο βρόντο από τη Veoh. Συνομιλώντας με συναδέλφους της Πληροφορικής, καθώς και με κόσμο online, συμφωνήσαμε ότι βρισκόμαστε ενώπιων της αναμφισβήτητα πιο οπισθοδρομικής κίνησης που έγινε ποτέ από διαδικτυακή εταιρεία στον Ελεύθερο Κόσμο.

Ήδη στον Κόσμο μας σήμερα υπάρχει το πρόβλημα των «δύο ταχυτήτων»: χώρες όπου οι περισσότεροι κάτοικοί τους δεν γνωρίζουν, δεν έχουν πρόσβαση, δεν μπορούν να μάθουν να χειρίζονται την άπλετη πυγή του Διαδικτύου. Τα Ηνωμένα Έθνη, κυβερνήσεις και άλλοι οργανισμοί, καταβάλλουν έντονες προσπάθειες να δώσουν σε όσο περισσότερο κόσμο γίνεται τις δυνατότητες να έχουν και αυτοί οι άνθρωποι όσο πιο ίση πρόσβαση γίνεται στη Γνώση, την Πληροφορία και τα εργαλεία που προσφέρονται στο Διαδίκτυο. Εάν αυτό το κενό δεν καλυφθεί ικανοποιητικά στο μέλλον, προβλέπονται τεράστια προβλήματα από την περεταίρω αύξηση αυτού του χάσματος μεταξύ των χωρών. Προφανώς, τα παλικάρια στη Veoh, ουδόλως νοιάζονται για όλα αυτά, πόσο μάλλον ότι στερούν το περιεχόμενο (που άλλοι χρήστες δημιούργησαν και το έδωσαν δωρεάν) στον περισσότερο κόσμο. Δυστυχώς, οι παραλληλισμοί με το Απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής (όπου οι «έγχρωμοι» δεν δικαιούνταν να βρίσκονται σε «Whites Only» χώρους όπως βιβλιοθήκες, πλαζ και αίθουσες), είναι σε αυτή την περίπτωση αναπόφευκτοι.

Μνημείο Βλακείας

Συνοπτικά:

- Η Veoh ούτε σκέφτηκε ότι ακόμα και οι χρήστες τους που βρίσκονται σε «επιτρεπόμενες» χώρες, πρώτον: ταξιδεύουν / πάνε διακοπές σε χώρες όπου η πρόσβαση είναι μπλοκαρισμένη. Δεύτερον: έχουν φίλους και συγγενείς στο εξωτερικό οι οποίοι δεν θα έχουν πρόσβαση, άρα δεν μπορούν να μοιραστούν περιεχόμενο μαζί τους, άρα γιατί να προτιμήσουν τη Veoh; Τρίτον: οι επιτρεπόμενες χώρες έχουν μία μεγάλη διασπορά σε όλο τον κόσμο.

- Εταιρείες που θέλουν να διαφημιστούν σε διεθνείς αγορές δεν θα μπορούν πλέον να το πράξουν μέσω της Veoh.

- Η Veoh επέτρεψε την πρόσβαση στην Ολλανδία, αλλά όχι στις Αντίλλες, οι οποίες ανήκουν στην Ολλανδική επικράτεια. Παρομοίως, επέτρεψαν στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά όχι στην Ανγκουίλα («British Overseas Territory»), καθώς και άλλα παρόμοια παραδείγματα.

Ασχέτως όμως όλων αυτών, ασχέτως εάν στο τέλος η Veoh θα καταφέρει να βγει κερδισμένη ή όχι από αυτή την κίνηση, (ή εάν στο τέλος παραδεχθεί ήττα και αντιστρέψει αυτή την πρακτική), δεν πρόκειται να εξιλεώσει τη βλακεία της ούτε την άσχημη εικόνα που έβγαλε προς τα έξω. Έχει ξανασυμβεί και σε άλλους τομείς της Πληροφορικής: μια εταιρεία Χ, κάνει μια «λαμογιά», μια «μαφία», κάτι ανέντιμο, ξεγελά τους χρήστες, το «παίζει» μαρκτετίσιμα, τεχνάσματα κλπ. Ασχέτως εάν βγήκε κερδισμένη από αυτό, ουδέποτε οι συνάδελφοι επαγγελματίες της Πληροφορικής θα πάψουν να θεωρούν την εταιρεία Χ ως βλάκες και τομάρια. Μπορεί μετέπειτα η εταιρεία Χ να χρυσοπληρώνει για ολοήμερες εξτραβαγκάνζες σε ακριβά ξενοδοχεία και να ταΐζει αβέρτα όλους τους επαγγελματίες της πόλης… Μπορεί το μάρκετινγκ να κάνει εξαίρετη δουλειά… Όχι, πάλι βλάκες και φαφλατάδες είναι. Η Veoh δεν αποτελεί εξαίρεση.

του Ορέστη Τριγγίδη

orestis@tringides.com | http://www.amalgamacy.info

«Computer», ή «Πορνο-μηχανή σε Μεταμφίεση»;

Η ιδέα ότι κάποτε θα υπάρξει μια μηχανή στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, η οποία θα μπορεί να ικανοποιεί όλες τις ερωτικές επιθυμίες προσφέροντας μία έκσταση από ηδονές, έχει ήδη εισηγηθεί από διάφορους «μελλοντολόγους». Άλλοι την φαντάστηκαν με συμβατικό τρόπο, δηλαδή, ως μία κάψουλα όπου θα μπαίνεις ολόκληρος μέσα και με μηχανές και πλαστικά εργαλεία που θα αναλαμβάνουν τα επί του έργου. Άλλοι την φαντάστηκαν ως ένα «ενεργειακό πεδίο», άλλοι ως «μία εικονική κατάσταση που όλα θα γίνονται μέσα στο μυαλό»…

Αυτή τη στιγμή, το πλησιέστερο πράγμα που υπάρχει ευρέως διαδεδομένο στις μάζες, είναι ο συνηθισμένος Ηλεκτρονικός Υπολογιστής. Η ερευνητική διεργασία που λαμβάνει χώρα ανά το παγκόσμιο, ώστε να ανακαλυφθούν ακόμα περισσότεροι δημιουργικοί τρόποι για να αξιοποιηθεί ο ταπεινός Υπολογιστής ώστε να εξυπηρετήσει τον αυτό σκοπό ακόμη πιο ρεαλιστικά, αποτελεί συλλογική προσπάθεια επιστημόνων, αλλά και «ινκόγκνιτο» ανεξάρτητων προσπαθειών από Τμήματα Υποστήριξης εταιρειών, IT Departments, μεμονωμένους υπαλλήλους και φυσικά, τους οικιακούς χρήστες.

Η στήλη, αντλώντας εμπειρίες αυτής της προσπάθειας από πλευράς Κύπρου, σας παρουσιάζει το τι γίνεται σχεδόν σε κάθε (ντε φάκτο ανδροκρατούμενο) χώρο όπου «μαντρίζονται πολλά computers και άνθρωποι μαζί»: είτε αυτός ο χώρος λέγεται «IT Department», είτε «Τμήμα Υποστήριξης», είτε, είτε, είτε.

Φωτιστείτε.

IMAGE: http://farm1.static.flickr.com/55/127493803_5160019fac_o.jpg ΛΕΖΑΝΤΑ ΜΙΚΡΗ: image by mrlerone

Το ανέκδοτο του «Απορρήτου των Δεδομένων»

Το σενάριο γνωστό: χαλά ο Υπολογιστής σας, τον παίρνετε εκεί που τον αγοράσετε για επισκευή, τον αφήνετε για να περάσετε μετά από μια-δυο μέρες για να τον παραλάβετε φτιαγμένο. Και βεβαίως, να είστε σίγουροι ότι το απόρρητο όλων των προσωπικών σας φωτογραφιών και αρχείων θα τύχουν όλο το σεβασμό που διακατέχει τον ηθικά άρτια επαγγελματισμό της εταιρείας, που ΟΥΔΕΠΟΤΕ θα εκμεταλλευόταν την απουσία σας για να δει και να αντιγράψει πράγματα που είναι μόνο για τα δικά σας μάτια. ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!! ΠΕ ΑΛΛΟ’ΝΑΝ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΜΠΟ!!!

Ιδού τι συμβαίνει συνήθως: με το που πάει το PC σας στο Τεχνικό Τμήμα, ο τεχνικός κάνει φύλλο και φτερό το δίσκο σας και ότι «ενδιαφέρων» φωτογραφία ή βίντεο βρει, κάνει πλάκα με τους συναδέλφους του («ΡΕΕΕ ΓΙΩΡΚΟ!! ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΡΕ!! ΑΧΑΧΑΧΑ ΙΝΤΑ ΦΑΤΣΑ ΕΣΙΕΙ ΤΟΥΤΟΣ! ΕΝ ΤΕΛΕΙΑ ΠΠΟΥΛΙΝ ΟΛΑΝ! ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ») και μετά, εάν είναι αρκετά ενδιαφέρων, αντιγράφει το αρχείο. Ειδικά εάν είστε ευπαρουσίαστη κοπέλα, να είστε σίγουρες ότι πέφτει «σήμα» στο ανδροκρατούμενο Τεχνικό Τμήμα για τα κάλλη σας («Ρε! Ρε Γιώρκο,, τούτο το PC έφερεν το μια… Α ΜΑΝΑ ΜΟΥ, ΜΑΝΑ ΜΟΥ!! Τέλειωνε ρε, άνοιξε το γλήορα να δούμεν αν έχει καμιά φωτογραφία της… ξέρεις!»).

Ένας φίλος που έκανε αυτή τη δουλειά, μοιράζεται μια ενδιαφέρουσα ιστορία:

«

Μια μέρα στη δουλειά, έρχεται μία θεογκόμενα-δηλητήριο με τον υπολογιστή της ο οποίος χάλασε και ούτε καν ξεκινούσε. Οπόταν, με παρακάλεσε να τον επισκευάσω το συντομότερο δυνατόν. Με το που φεύγει, έπιασα δουλειά… Δεν άργησα να βρω το πρόβλημα, ο υπολογιστής ξεκίνησε κανονικά, όλα καλά. Εκεί που χάζευα στα «My Documents» της, ανοίγω τον φάκελο με τις φωτογραφίες. ΩΩΩΩΠ! Τζακ-ποτ! Δεκάδες γυμνές φωτογραφίες της ίδιας σε διάφορες φάσεις αναδιπλώνονταν μπροστά μου. Σε ταχύτητα ρεκόρ, οι συνάδελφοι εκεί πέρα χίμηξαν να δουν, αλλά έκαναν τόση πολλή φασαρία που το έκλεισα.

Αργότερα εκείνην την ημέρα, χτύπησε το τηλέφωνο και με ζήτησαν. Ήταν αυτή και με ένα σοβαρό και ήρεμο ύφος μου είπε: «Κοίταξε, στον υπολογιστή που σας έφερα για επισκευή, υπάρχουν κάποιες φωτογραφίες δικές μου οι οποίες είναι πολύ, πολύ προσωπικές. Ξέρω ότι πολύ εύκολα μπορείτε να ανακατώσετε και να τις δείτε. Δεν με πειράζει αν τις δεις εσύ, αλλά, σε παρακαλώ, είναι ιδιαίτερα προσωπικές και θα σε παρακαλούσα πολύ να μην διαρρεύσουν σε όλο τον κόσμο, επειδή το περιεχόμενο είναι πολύ ευαίσθητο, να μην έχουμε ιστορίες». Η ευθύτητα, η ψυχραιμία της και η στάση της που έδειχνε πως ούτε μασούσε και ούτε κώλωνε για τίποτα, ήταν απλά επιβλητική. Εάν αυτή η (εξ’ Ελλάδος) γυναίκα είχε αρχίδια, θα ήταν από ατσάλι. Όμως, αντέγραψα τις φωτογραφίες της, για δική μου χρήση.

»

IMAGE: http://farm1.static.flickr.com/140/322017177_a8a373951a_o.jpg ΛΕΖΑΝΤΑ ΜΙΚΡΗ: image by jenschapter3

«Βοήθεια! ο Server Πνίγεται!» (από τι, άραγε;)

Από τις πολλές μεγάλες εταιρείες που είχα τριβή, εύκολα διαπιστώνει κανείς το εξής παρόμοιο μοτίβο: Σε κάθε ανδροκρατούμενο εργαστήρι ή IT department, υπάρχει ένα μικρό, κοινό μυστικό, μεγέθους πολλών, πολλών gigabytes. Είναι ένας (όχι πολύ εμφανής) δικτυωμένος υπολογιστής, όπου εκεί αποθηκεύονται όλα τα καλούδια του department: ταινίες, προγράμματα, παιγνίδια… Όλα αυτά (φυσικά), παράνομα κατεβασμένα χρησιμοποιώντας την πολύ γρήγορη σύνδεση της εταιρείας, ασταμάτητα εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο. Ευνόητο ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των δεδομένων είναι τσόντες.

Έτσι, όλοι οι κατεργαραίοι χρησιμοποιούν τον ίδιο υπολογιστή και σύνδεση και ο καθένας βάζει «παραγγελιές» για το τι θέλει να κατεβάσει, που φυσικά μοιράζεται με όλους.

Τι γίνεται όμως όταν κάτι πάει λάθος;

«

Το τηλεφώνημα ήταν για ΄μένα. Ήταν από μια (γνωστή και ευυπόληπτη) θυγατρική εταιρεία του (γνωστού και ευυπόληπτου) οργανισμού όπου δούλευα: «Γιώργο! Έλα γρήγορα και ο server (ο κεντρικός υπολογιστής) δεν δουλεύει!! Γρήγορα, επείγων!». Τσακίζομαι εγώ να πάω, φτάνω, πάω στον server που είχε το πρόβλημα και διαπιστώνω ότι πράγματι σέρνονταν, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να διεκπεραιώσει τον απαιτούμενο όγκο επεξεργασίας. Δεν άργησα να διαπιστώσω, ότι ο λόγος που ο server έπασχε από τέτοιο άσχημο κόλλημα, ήταν επειδή ο σκληρός δίσκος είχε γεμίσει με πορνο-ταινίες, με αποτέλεσμα το σύστημα να φρακάρει. Ρίχνω μια ματιά εκεί γύρω: όλοι οι υπάλληλοι έκαναν την πάπια… Με είχαν φέρει εμένα τον μαλάκα να τους το φτιάξω επειδή κανένας δεν είχε τα κότσια να χειριστεί την κατάσταση.

Το πρόβλημα λύθηκε με το που απλά έσβησα όλες τις τσόντες, ο δίσκος ελευθερώθηκε και επανεκκίνησα το σύστημα. Εκνευρισμένος που έκοψα μέσα στη κίνηση και διέκοψα από πιο σημαντικές δουλειές μόνο και μόνο για να έρθω να σβήσω τις τσόντες τους, τους συμβούλεψα φιλικά «άλλη φορά να μην γεμίζουν το δίσκο με άχρηστα files για να μην κολλά το σύστημα». Μου είπαν ένα ξερό «Εντάξει», λες και δεν έγινε τίποτα.

Δυο-τρεις βδομάδες μετά, δέχομαι τηλεφώνημα από την ίδια (κατά τα άλλα, γνωστή και ευυπόληπτη) εταιρεία, με τον ίδιο πανικό: ότι «πάλι χάλασε ο server – Γρήγορα χανόμαστε!». Τσακίζομαι να πάω. Φτάνω, δέχομαι τα παράπονα ότι «μα πάλι χάλασε!», «τι είναι αυτά!», «δεν μπορούμε να δουλέψουμε!», λες και έφταιγα εγώ. Επιθεωρώ τον server και έκπληκτος διαπιστώνω ότι οι ηλίθιοι ΠΑΛΙ είχαν γεμίσει το server με τσόντες με αποτέλεσμα να τον κωλώσουν! Και φυσικά, όλοι την πάπια. Θύμωσα πολύ που με έφεραν ξανά κακήν κακώς για αυτή τη βλακεία (και για το ότι έκαναν τις αθώες περιστέρες που έπεσαν θύματα της «κακής τεχνολογίας»), οπόταν μόλις έσβησα για ακόμη μια φορά τις τσόντες τους και έφτιαξα το σύστημα, λέω στον διευθυντή τους: «Άκου να σου πω: Εάν με ξαναφέρετε κακήν κακώς επειδή εσείς θέλετε να ξεχειλίζετε το server σας με τσόντες και μετά να παίζουν ούλλοι πελλόν, θα έρθω, και όχι μόνο θα σας τα σβήσω ΟΛΑ -τσόντες, αρχεία και το σύστημα μαζί-, αλλά θα σας κάνω αναφορά στο Συμβούλιο πάνω, και θα πάτε όλοι πακέτο. Δεν θα χάνω εγώ την ώρα μου για τις βλακείες σας, κατάλαβες;». Μάλλον πρέπει να κατάλαβε, επειδή δεν με ξανακάλεσαν.

»

IMAGE: http://farm3.static.flickr.com/2275/1541963654_ec81c450e0_o.jpg ΛΕΖΑΝΤΑ ΜΙΚΡΗ: image by adactio

«Άλλη Φορά, Καλύτερα να Σκάσεις»

«

Τον καιρό που ήμουν φοιτητής, για να απασχολούμαι με κάτι τα καλοκαίρια που δεν είχα μαθήματα, έμπαινα σε καμιά εταιρεία πληροφορικής για περίπου ένα-δυο μήνες. Εκείνον τον Αύγουστο θυμάμαι η ζέστη ήταν ιδιαίτερα αφόρητη, κανείς δεν είχε ιδιαίτερη όρεξη να δουλέψει, η δουλειά ήταν χαλαρή και τα πρότζεκτ ουσιαστικά τελειωμένα.

Μια μέρα ήμουν στο γραφείο των προγραμματιστών / αναλυτών και εκεί που μια χαρά δεν κάναμε τίποτα, ξαφνικά ένας λέει «Ε, άμα πια! Άντε να βάλουμε καμιά τσόντα στο διαδίκτυο να δούμε!».

Ο τύπος πρέπει στην αρχή να ψιλο-αστειευότανε, επειδή αναζητούσε με τη λέξη κλειδί «Free Porn», που όλοι ξέρουν οτιδήποτε άλλο από «δωρεάν» αποτελέσματα θα σου βγάλει: όλοι θέλουν λεφτά. Όμως, όταν άρχισε να ανοίγει σελίδες από δω κι από κει και να λέει «φτου! Θέλει λεφτά!», «κι τούτος, ο ψεύτης, θέλει λεφτά τελικά», κατάλαβα ότι ο τύπος σοβαρά ήθελε να δει πορνό, απλά δεν ήξερε μια δωρεάν ιστοσελίδα και δεν ήξερε που να ψάξει.

Τότε εγώ, σαν νέος και άμυαλος που ήθελε να δείξει «καλή θέληση» για βοήθεια, του είπα «Αν θες δωρεάν τσόντες, να μπεις σε αυτή τη διεύθυνση που είναι όλα δωρεάν». Όχι μόνο μπήκε, αλλά άνοιγε τη μια φωτογραφία μετά την άλλη και φώναζε στους άλλους από τα διπλανά γραφεία «ΡΕ! ΡΕ! Ελάτε να δείτε!». Πριν το πάρω χαμπάρι, είχαν μαζευτεί στο γραφείο τρεις-τέσσερεις προγραμματιστές ηλικίας σαράντα χρονών περίπου (ένδειξη ότι οι γυναίκες τους στο σπίτι δεν τους άφηναν να τσιλημπουρδίζουν στο διαδίκτυο) και έκαναν πανηγύρια. Κάπου εκείνη τη στιγμή άρχισα να μετανιώνω για την όχι-τόσο-σοφή εισήγησή μου.

Μέχρι που πλακώνει μέσα το αφεντικό «Ρε; Τι κάνετε όλοι εδώ ρε;». Αντί όμως να το κλείσουν στα γρήγορα και να τελειώσει το θέμα εκεί, όπως ανέμενα να πράξουν, οι αθεόφοβοι του λεν:

- «Που ‘σαι αφεντικό! Έλα και εσύ να δεις πράμα! Είδες τι ωραία μωρά; Ω ρε πράματα!».

- «ΡΕ ΣΕΙΣ!, δεν ντρέπεστε να δείχνετε τέτοια πράγματα του παιδιού; Θα τον διαφθείρετε!»

- «Ποιος, “εμείς” ρε φίλε, αυτός μας δείχνει!», υποδεικνύοντας εμένα, «αυτός μας έδωσε την ιστοσελίδα»!

- «Αυτός;…»

Άλλη φορά θα σκάζω, ήταν το μάθημα της ημέρας.

Ορέστης Τριγγίδης

orestis@tringides.com | http://tringides.blogspot.com

Οι Ολυμπιακοί της Διαδικτυακής Καταστολής

… και η υποκρισία των Δυτικών εταιρειών Διαδικτύου

Εν αναμονή των προσεχών Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, με την προσοχή των διεθνών ΜΜΕ στραμμένη προς την Κίνα, το παγκόσμιο ευρύ κοινό πήρε μια ιδέα της κατάστασης που επικρατεί στην Κίνα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις κατασταλτικές πρακτικές του «Κομμουνιστικού» Κινεζικού καθεστώτος.

Όμως, πολύπλευρο αποτελεί επίσης το θέμα της (όχι και τόσο γνωστής) Διαδικτυακής Καταστολής που συστηματικά εξασκεί το Κινέζικο καθεστώς στους Κινέζους πολίτες. Οι πτυχές αυτής της καταστολής, δεν περιορίζονται μόνο στο απλό φιλτράρισμα «επικίνδυνων ιστοσελίδων», αλλά προεκτείνονται (μεταξύ άλλων) σε φυλακίσεις, διαστρέβλωση ιστορικών στοιχείων, επιβολή κλίματος τρόμου κλπ.

Για αυτές τις πρακτικές, σημαντική ευθηνή φέρουν οι Δυτικές εταιρείες Διαδικτύου που δραστηριοποιούνται στην Κίνα, υποβοηθώντας και συνεργαζόμενες με το Καθεστώς. Με ποιους τρόπους γίνεται αυτό; Ακολουθούν μερικά γεγονότα τα οποία ίσως δεν γνωρίζατε.

«Μετά από έρευνες, τον Ιούλιο του 2007 συλλέγησαν τελικά τα καταδεικτικά στοιχεία όπου ενοχοποιούσαν τον Shi Tao, δημοσιογράφο εφημερίδας στην Κίνα, για «μεταβίβαση κρατικών μυστικών σε ξένες οντότητες». Τα «φοβερά» κρατικά «μυστικά» που κατέδωσε ο Shi Tao, ήταν μία λίστα διαταγών λογοκρισίας των Κινεζικών Αρχών προς την εφημερίδα όπου εργάζονταν. Τα στοιχεία που ενοχοποιούσαν τον Tao, ήταν όλη η προσωπική του ηλεκτρονική αλληλογραφία, την οποία παρέδωσε η Yahoo (όπου ήταν ο πάροχος του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου) έπειτα από έκκληση των Κινεζικών Αρχών».

«Η Κινέζικη έκδοση του MySpace (σ.σ.: αυτό που αποκαλώ «ο Σκουπιδότοπος του Διαδικτύου»), δεν φιλοξενεί forum συζητήσεων σχετικά με πολιτικά και θρησκευτικά θέματα, ενώ άλλες «ανάρμοστες καταχωρήσεις» σε blog και συζητήσεις (π.χ.: περί ανεξαρτησίας του Θιβέτ, Τιενανμέν, Δαλάι Λάμα κλπ) φιλτράρονται από ειδικά συστήματα. Επίσης, παρέχει τη «διευκόλυνση» στους χρήστες να αναφέρουν (να καταδίδουν δηλαδή) όταν παρατηρούν οποιοδήποτε χρήστη να επιδεικνύεται σε «κακή χρήση» των υπηρεσιών με αποτέλεσμα να διαπράττει αδικήματα όπως «υποδαύλιση της εθνικής ασφάλειας», «υπονόμευση της εθνικής ενότητας», «διαδόσεις που διαταράζουν τη Δημόσια Τάξη» κλπ.»

«Το 2006, η γνωστή μηχανή αναζήτησης Google, για να της επιτραπεί από τις Κινέζικες Αρχές να επεκταθεί στη χώρα, δέχεται να αυτό-λογοκρίνει την κινέζικη έκδοσή της, ώστε έτσι να συμμορφωθεί με τους τοπικούς κανόνες λογοκρισίας. Έτσι, εάν κάποιος χρήστης στην Κίνα αναζητήσει κάτι σχετικά με τη εξέγερση των φοιτητών (και την επακόλουθη βίαιη καταστολή) στην πλατεία Τιενανμέν το 1989, το Google δεν θα επιστρέψει κανένα σχετικό αποτέλεσμα – συμβιβαζόμενο έτσι δηλαδή με το σύστημα φιλτραρίσματος της Κίνας* («The Great Firewall of China») και την επίσημη θέση των Κινεζικών Αρχών (ότι δηλαδή το γεγονός στη πλατεία Τιενανμέν ουδέποτε έλαβε χώρα)**».

Έτερον εκάτερον: Ο κάθε νοήμων άνθρωπος μπορεί να κρίνει από μόνος του για τις πρακτικές του Κινεζικού καθεστώτος. Εδώ όμως αναφερόμαστε, φυσικά, για συγκεκριμένες εταιρείες Διαδικτύου του «δημοκρατικού δυτικού κόσμου» και οι οποίες «διέπονται από τις ίδιες αξίες της ελευθερίας». Μπορεί μεν αυτές οι εταιρείες στη χώρα τους να ενεργούν εντός των αυστηρών νομικών και ηθικών πλαισίων που καθορίστηκαν από την Εκλεγμένη Πολιτεία, αλλά όταν πηγαίνουν να επεκτείνουν τη μπίζνα τους σε χώρες του… άλλου κόσμου (δεν λέω «τρίτου»), ξαφνικά πάνε όλα αυτά τα όμορφα λογάκια που έχουν γραμμένα στα καταστατικά τους (περί «σεβασμού της ελευθερίας», «της διαφύλαξης της ακεραιότητας της αξιοπρέπειας των χρηστών» κλπ) στο βρόντο.

Αυτού του είδους η πρακτικές, (δηλαδή εταιρείες Διαδικτύου του Δυτικού Κόσμου να δραστηριοποιούνται σε ξένες χώρες με τρόπο ο οποίος θα ήταν νομικά, θεσμικά και ηθικά απαράδεκτος στις χώρες προέλευσής τους), δημιουργούν παραφυάδες αρνητικών επιπτώσεων.

Ο «συμβιβασμός» των Δυτικών εταιριών Διαδικτύου με τους περιοριστικούς κανονισμούς αυτών των καθεστώτων, υπονομεύει την προσπάθεια τόσο της διεθνούς κοινότητας προς το να πιέσει αυτά τα καθεστώτα να αναθεωρήσουν τις μειωτικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα πρακτικές τους, αλλά όσο και των πολιτών – ακτιβιστών των χωρών αυτών που προσπαθούν (με προσωπικό ρίσκο) να αλλάξουν την κατάσταση στη χώρα τους.

Ε; Και τι έγινε;

Αυτό που θεωρώ ιδιαίτερα άσχημο, είναι ακριβώς ο τρόπος που γίνεται η κατάχρηση της τεχνολογίας του Διαδικτύου. Το Διαδίκτυο δεν είναι απλά μια «σπουδαία εφεύρεση»: το σπουδαίο στοιχείο του Διαδικτύου είναι η φιλοσοφία του τρόπου που δουλεύει η τεχνολογία του, η οποία βασίζεται στην ισότητα των χρηστών, στην καθολική και ίση πρόσβαση και προβολή, στην ελευθερία της επικοινωνίας και της αποστολής / αποδοχής πληροφοριών. Και αυτές τις ελεύθερες αξίες με διάφορες προφάσεις προσπαθούν τα καθεστώτα αυτών των χωρών να κουτσουρέψουν.

Η πρακτική των συγκεκριμένων εταιρειών Διαδικτύου / Πληροφορικής να δραστηριοποιούνται με αυτό το τρόπο στις εν λόγω χώρες, όχι μόνο υπομονεύουν τις άνω αναφερθείσες αξίες, αλλά δίνουν αναγνώριση και ενισχύουν την αποδοχή των πρακτικών των καθεστώτων αυτών των χωρών, με αποτέλεσμα (είτε έμμεσα, είτε άμεσα, είτε βραχυπρόθεσμα, είτε μακροπρόθεσμα) να ασφαλτώνουν το δρόμο για περαιτέρω περιοριστικές πολιτικές και εφαρμογές της τεχνολογίας, ακόμη και σε άλλες χώρες. Τι θα λέγατε εάν οι κυβερνήσεις και άλλων χωρών επικαλούμενες διάφορες προφάσεις («για το καλό της ασφάλειας των πολιτών», «εθνική ενότητα» κλπ) λιγουρεύονταν και αυτές να «επεκτείνουν τον έλεγχο» τους πάνω στους πολίτες τους – κάτι σαν «Μεγάλος Αδελφός»; «Βλακείες» και «σενάρια επιστημονικής φαντασίας» θα έλεγε κανείς, αλλά ας μου εξηγήσει κάποιος τις εκατομμύρια (και αυξάνονται) κάμερες παρακολούθησης στο Λονδίνο; Πού ήταν αυτές οι κάμερες πριν λίγα χρόνια; Και εδώ, οι προφάσεις ήταν «για την ασφάλεια των πολιτών».

Και πως υπερασπίζουν οι συγκεκριμένες εταιρείες Διαδικτύου τις αποφάσεις τους; Για το καλό της οικονομίας των χωρών προέλευσής τους; Εκμεταλλευόμενες, προσαρμοζόμενες και «σεβόμενες» την κατάσταση που βρίσκουν εκεί; Για την ιστορία, την ίδια πρόφαση χρησιμοποιούσαν και οι λευκοί δουλέμποροι όταν έφερναν μαύρους σκλάβους από την Αφρική: ότι απλά «προσαρμόστηκαν» στο ήδη υφιστάμενο δουλεμπόριο που εξασκούσανε μαύρες φυλές σε άλλες μαύρες φυλές.

Και όπως πολύ ωραία το έθεσε ο Τομ Λάντος, Δημοκρατικός βουλευτής της Καλιφόρνια, σχετικά με την ευθύνη που βαραίνει την εταιρεία Yahoo για την καταδίκη / φυλάκιση του Shi Tao: «Ενώ από τεχνολογικής και οικονομικής άποψης είστε γίγαντες, ηθικά είστε πυγμαίοι...».

Ορέστης Τριγγίδης

orestis@tringides.com | http://ITslavery.blogspot.com

Δημοσιεύτηκε στο ένθετο "ΤΕΧΝΟ-ΠΟΛΙΣ", εφημερίδα "Πολίτης", Κυριακή 15/6/2008. ΕΔΩ

* σημ.: δεν είναι μόνο η Κίνα που εφαρμόζει τέτοιου είδους πρακτικές, αλλά και άλλες κυβερνήσεις φιλτράρουν το Διαδίκτυο στις Χώρες τους. Παράδειγμα: Σαουδική Αραβία, Ιράν, Κορέα (Νότια και Βόρεια), Συρία, Κούβα κ.α.

** σημ.: όλες οι μηχανές αναζήτησης στην Κίνα οφείλουν να συμμορφώνονται με τους κανονισμούς, όχι μόνο η Google. Αλλιώς φιλτράρονται, σε σημείο όπου η λειτουργία τους καταντά δύσχρηστη.

IMAGE: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/2/2e/Google-censorship.png ΛΕΖΑΝΤΑ: Αριστερά: Google Image Search στη Κίνα για την Πλατεία Τιενανμέν: Λουλούδια, κτήρια και χαμόγελα. Δεξιά, στον υπόλοιπο κόσμο: Τανκς, τανκς και τανκς.

IMAGE: http://www.labnol.org/assets/images/TheWorldMap_B8B4/internetblackhole.jpg ΛΕΖΑΝΤΑ: Οι «Μαύρες Τρύπες» του Διαδικτύου. Τα καθεστώτα των χωρών αυτών όχι μόνο μπλοκάρουν τη διακίνηση δεδομένων προς σ’ αυτές, αλλά ούτε καν δίνουν αναφορά για το αν ένα πακέτο παραλήφθηκε επιτυχώς ή όχι. Πηγή: Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα

IMAGE: http://farm1.static.flickr.com/41/93040518_8998ddfa26_b_d.jpg Λεζάντα: «Διαδίκτυο: Το παράθυρό σας στον Κόσμο»